บนสนามประลองหลงเหลือศิษย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้น ทว่าสายตาที่พวกเขาจ้องมองไปยังมู่เฉียนซีกลับส่องประกายของความหวาดกลัวออกมา
นี่พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดอยู่หรืออย่างไร!
ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ๆ
ครั้นแล้วมู่เฉียนซีกวาดสายตามองกลับไป พวกเขาจึงกล่าวด้วยความอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่งว่า “พอได้แล้ว พวกเรา…พวกเรายอม…”
พวกเขายังไม่ทันจะได้เอื้อนเอ่ยวาจาออกไป ก็ถูกเจ้าสำนักวารีเมฆาตำหนิด้วยเสียงกร้าว “ศิษย์ของสำนักวารีเมฆาไม่มีทางยอมแพ้อย่างเด็ดขาด! ยังไม่รีบสู้ต่ออีก”
ก่อนหน้านี้ได้พ่ายแพ้ผู้อื่นไปก็ยังพอเข้าใจกันได้ ทว่าตอนนี้เจ็ดคนถูกคนผู้เดียวสยบจนราบคาบอย่างน่าอนาถเช่นนี้ นี่มันแทบจะเป็นการหักหน้ากันอย่างไม่เหลือเยื่อใยชัด ๆ
หากยอมแพ้ในการประลองครั้งนี้อีก สำนักวารีเมฆาของพวกเขาคงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใด
คำตำหนิของเจ้าสำนักทำให้พวกเขาจำต้องต่อสู้ต่อไปอย่างมิอาจปฏิเสธได้ ทั้ง ๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าพวกเขาไร้ซึ่งกำลังใด ๆ จะรับมืออีกฝ่าย ทว่าก็ยังต้องฝืนทนรับมือต่อไปเช่นนี้ ทำให้พวกเขาจนปัญญาจริง ๆ
“วารีทลายพันชั้น!”
พวกเขายังคงออกอาวุธอย่างไม่หยุดหย่อน
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
โล่วิญญาณน้ำแข็งสามารถป้องกันการโจมตีของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย ต่อไปก็ได้เวลาโต้กลับแล้ว เห็นได้ชัดว่าจุดจบของพวกเขาใกล้มาถึงในอีกไม่ช้า
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!!”
ปัง ปัง ปัง!
บนสนามประลองไม่หลงเหลือผู้ใดแม้แต่คนเดียว
