สองก็มีไม่น้อยที่อยู่ในอาณาเขตหนานหลิง พลังความแข็งแกร่งเท่านี้ก็ไม่นับว่าแข็งแกร่งอะไรมากนัก ข้าคิดว่า เพื่อความก้าวหน้า พวกเรามาร่วมมือกันเถอะ”
“ร่วมมือกัน!? หรือว่าสำนักวารีเมฆาอยากจะยึดครองสำนักของพวกเราอย่างนั้นเหรอ” เจ้าสำนักของกองกำลังระดับสองสำนักหนึ่งกล่าวด้วยความกลัดกลุ้มใจ
“ข้าไม่มีทางทำเช่นนั้นหรอก! เบื้องหลังและกองกำลังของสำนักต่าง ๆ ข้าจะมีความสามารถยึดครองได้อย่างไรกันเล่า”
ผู้อาวุโสเจ็ดแห่งสำนักลั่วเยว่กล่าวว่า “หากท่านไม่ได้หมายความเช่นนั้น แล้วท่านหมายความเช่นไร?”
“ข้าอยากให้พวกเราเป็นพันธมิตรกัน”
“ก็อย่างที่ทุกคนทราบ ซากปรักหักพังหนานหลิงกำลังจะเปิดขึ้นในไม่ช้า ศิษย์และอัจฉริยะของสำนักต่าง ๆ ในอาณาเขตหนานหลิงก็จะต้องไปที่นั่น เราต้องร่วมมือกัน หากเราไม่ร่วมมือกัน เมื่อถึงตอนนั้นศิษย์ของพวกเราอาจจะต้องตายอยู่ที่นั่นก็เป็นได้ หากเป็นเช่นนั้นก็เสียดายแย่”
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวสำหรับผู้อาวุโสและผู้นำของสำนักต่าง ๆ ไม่น้อยเลย
พวกเขาตั้งความหวังไว้กับอัจฉริยะแห่งสำนักสูงมาก หากสูญเสียอัจฉริยะเหล่านี้ไป พวกเขาต้องเศร้าตรมและทุกข์ระทมใจมากเป็นแน่
“การร่วมมือกันที่ข้าหมายถึงนั้นไม่ได้ร่วมมือกันตลอดไป มันเป็นเพียงแค่ตอนแรก ๆ เท่านั้น วันนี้ที่ให้ทุกคนพาศิษย์ชั้นยอดของแต่ละสำนักมาก็เพื่อให้เหล่าอัจฉริยะได้ประลองฝีมือกันสักตั้ง และคนที่แข็งแกร่งที่สุดจะได้เป็นผู้นำ
