องข้า ข้าก็จะไม่สนใจ! แต่ข้าแปลกใจในตัวเขาอยู่นิดหน่อย เมื่อไหร่จะแนะนำให้ข้าได้รู้จัก”
โม่ซวนกล่าว “หากมีโอกาสเหมาะสม ข้าจะคิดหาวิธีแนะนำเจ้าให้ได้รู้จัก เพียงแต่ว่า พ่อบุญธรรมของข้าไม่ค่อยชอบพบปะคนแปลกหน้าเท่าไรนัก”
มู่เฉียนซีรู้ว่าคนผู้นั้นต้องมีเส้นสาย มีกองกำลัง และมีสายข่าวที่แข็งแกร่งมากแน่นอน การขอให้เขาช่วยตามหาคนนั้นเป็นเรื่องที่เหมาะสมที่สุดแล้ว
บังเอิญได้เจอกัน โม่ซวนลากมู่เฉียนซีคุยเรื่องงานหลายเรื่องมาก จนกระทั่งการประมูลแห่งเมืองเฟิงหุยกำลังจะเริ่มขึ้น
โม่ซวนกล่าวถามว่า “เฉียนซี เจ้ามาเข้างานร่วมประมูลครั้งนี้ มีสิ่งใดที่ต้องการเป็นพิเศษหรือไม่?”
“ข้ารู้แค่ว่าข้าขาดของบางอย่าง และของสิ่งนั้นก็คือหยกซวน ข้าก็เลยมาที่นี่” มู่เฉียนซีกล่าว
“เจ้าไม่มีหยกซวนเหรอ!” โม่ซวนกล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
“ก็ใช่นะสิ! แปลกมากนักรึไง ก็ใครใช้ให้เจ้าไม่มอบเงินเดือนให้ข้าล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความทอดถอนใจ
มุมปากของโม่ซวนกระตุกขึ้นเล็กน้อย เขาคิดไม่ถึงเลยว่านักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้จะไม่มีเงินแม้แต่หยกซวนแดงเดียว
หลิ่วซู่ในฐานะที่เป็นนายน้อยแห่งเมืองเฟิงหุย เขาสามารถใช้ห้องส่วนตัวของท่านพ่อของเขาได้
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าไปกันก่อนเถอะ ข้ามีเรื่องต้องทำนิดหน่อย”
ครั้นแล้วมู่เฉียนซีและโม่ซวนจึงเตรียมเอาของไปส่งในการวางประมูล
ผู้ดูแลโรงประมูลเห็นโม่ซวนก็ดีอกดีใจขึ้น เขากล่าว “คุ
