ต่อมามู่เฉียนซีก็เตรียมยาอาบให้เขา หลังจากที่ผู้อาวุโสอาบเสร็จ สีหน้าของเขาก็ดูสดใสขึ้น ฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติแล้ว
ราชาพิษหนานหลิงถูกนำตัวเข้ามา มู่ฉียนซีกล่าว “ผู้อาวุโสยอมรับเงื่อนไขของข้า ข้าจะมอบตัวเขาให้ท่านเป็นคนจัดการ”
“ท่านอาจารย์! ช่วยข้าด้วย!”
“ท่านอาจารย์ ได้โปรดช่วยข้าด้วย! ข้าไม่อยากตาย”
“……”
ราชาพิษหนานหลิงกำลังร้องโหยหวนขอร้องอ้อนวอน สภาพของเขาดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้อาวุโส ข้าคิดว่าเขาทรมานท่านมานานมากเช่นนั้น หากฆ่าเขาให้ตายไปตอนนี้มันจะง่ายเกินไป เอาเช่นนี้ดีหรือไม่…”
“ข้าเตรียมยาพิษเอาไว้มากมาย ยาลูกกลอนโศกเศร้า แล้วยังมีสิ่งนี้อีกด้วย…”
“ท่านลองใช้ยาเหล่านี้สลับกันในแต่ละวันเพื่อทรมานเขาเหมือนอย่างที่เขาทำกับท่าน ขอแค่อย่าให้เขาตายก็พอ! อีกสามปีท่านค่อยจัดการเขาอีกครั้ง! ในระหว่างสามปีนี้ หากท่านพบเจอกับเรื่องยุ่งยาก ท่านก็มอบหมายให้เขาเป็นคนทำ”
ราชาพิษได้ยินเช่นนี้ก็ตกตะลึงนิ่งอึ้งไป เขาร้องห่มร้องไห้ออกมา “ไม่…ไม่นะ! พวกเจ้าฆ่าข้าเสียเถอะ!”
ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาชอบใช้วิธีการต่าง ๆ ในการทรมานผู้อื่น ตอนนี้ต้องมาประสบพบเจอกับคนเช่นเดียวกัน อีกทั้งยังน่ากลัวกว่าเขาอีกด้วย ในใจเขารู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ง
“อยากตายอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”
มู่เฉียนซีเองก็รู้ดีว่าท่านผู้อาวุโสผู้นี้เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง
พลังความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับปราชญ์แห่งภูตร
