ันเปลี่ยนเป็นฟกช้ำดำเขียวขึ้นแล้ว
“คุณชาย!” องครักษ์เหล่านั้นรีบเข้าไปพยุงเขา เขากินยาลูกกลอนเข้าไปขวดหนึ่ง และนี่เป็นยาลูกกลอนขวดสุดท้ายแล้ว
“ข้าน้อยไร้ความสามารถ มิเช่นนั้นคุณชายคงไม่ต้องลงมือเองเช่นนี้!” องครักษ์เหล่านี้กล่าวด้วยความรู้สึกผิด
ลมหายใจของคุณชายอ่อนแอมาก มู่เฉียนซีรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
นางโบกมือขึ้น “ให้เจ้าลองลิ้มรสกระบวนท่าสุดท้ายก็แล้วกัน!”
นางรู้สึกว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว!
พลังวิญญาณโคจรขึ้น การโจมตีด้วยทักษะวิญญาณนี้พุ่งออกไปอย่างไร้ซึ่งสุ้มเสียง
“ทักษะโยวจั๋ว!”
ดูเหมือนจะไม่แข็งแกร่ง และชายชุดดำก็ไม่รู้สึกถึงความแข็งแกร่งของทักษะวิญญาณนี้ด้วย!
แต่เขากลับหลบหลีกไม่ได้!
ปัง! หลังจากที่คนชุดดำถูกโจมตีไป ร่างของเขาก็แปดเปื้อนไปด้วยเลือด
อ๊า! เขาส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา ก่อนจะสิ้นชีพไป
มู่เฉียนซีเดินไป และกล่าวกับองครักษ์ของคุณชายโม่ว่า “ถอยไป!”
“แม่นางมู่!” พวกเขานึกขึ้นได้ว่ามู่เฉียนซีก็เป็นนักปรุงยาท่านหนึ่ง จึงหลีกทางให้นางแต่โดยดี
มู่เฉียนซีมองคุณชายโม่อย่างพิจารณา และกล่าวว่า “แค่นี้ไม่ตายหรอก แต่สภาพนี้ไม่เหมาะกับการเร่งเดินทาง!”
“แม่นางมู่ ได้โปรดช่วยคุณชายด้วย”
“แม่นางมู่ หากแม่นางช่วยคุณชายได้ พวกเราจะยอมบุกน้ำลุยไฟเพื่อแม่นาง”
มู่เฉียนซีกล่าว “เงียบ!”
นางเอาสมุนไพรวิญญาณออกมาจำนวนมากกับโอสถขวดหนึ่ง และหม้อยาออกมา
หั่วห้าวหยู่กล่าว “เฉียนซี นี่เจ้าจะ