ดรู้เข้า ก็ออกคำสั่งทันทีว่าไม่ให้ผู้ใดแอบตามไป!
มู่เฉียนซีใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภาที่สำนักเตรียมให้เดินทางไปยังภูเขาที่ตั้งของกลุ่มโจรเหล่านั้น มู่เฉียนซีไม่ได้แอบซ่อนตัวแต่อย่างใด นางตะโกนลงมาจากกลางอากาศว่า “พวกกลุ่มโจรภูเขาฟังข้าให้ดี วันนี้ ข้าจะมาเอาชีวิตของพวกเจ้า ผู้ใดที่ยังพอรู้จักความชั่วดี ก็รีบโผล่หัวออกมารับความตายซะเถอะ!”
“หญิงสาวผู้นี้มาจากที่ใดกัน ช่างกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว! ยิงธนู!” การกำเริบเสิบสานเช่นนี้ของมู่เฉียนซีเป็นการยั่วโมโหคนเหล่านี้แน่นอน
คมศรธนูนับไม่ถ้วนถูกยิงพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าดุจดั่งสายฝน มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
ปัง ปัง!
กำแพงน้ำแข็งปิดกั้นการโจมตีของคมศรธนูไว้ได้ทั้งหมด จากนั้นมู่เฉียนซีก็ให้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภาบินไปไกล ๆ ส่วนนางก็จรดตัวลงมาจากกลางอากาศ
“ยิงธนูใส่นางเดี๋ยวนี้!”
คนกลุ่มนี้ยังคงยิงธนูอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่โดนร่างมู่เฉียนซีเลยแม้แต่น้อย
พวกเขากล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “ความเร็วของนางช่างรวดเร็วยิ่งนัก!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “หยุดยิงธนูได้แล้ว ให้พี่ใหญ่ของพวกเจ้าออกมารับความตายเสียโดยดีเถอะ!”
“สาวน้อยผู้นี้เป็นใครมาจากไหนกัน หรือเห็นว่าพวกข้าไม่จับตัวผู้หญิง ก็เลยจงใจมาหาถึงที่เช่นนี้เลยอย่างนั้นเหรอ ฮ่า ๆ ๆ!” เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งดังขึ้น ทำให้ใบไม้บริเวณรอบ ๆ ร่วงหล่นลงมา
.
.
