่ยังจะไปที่นั่นด้วยเหตุใดกัน!
พวกเขารู้สึกสงสัยมาก แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามแต่อย่างใด
จางฉงกล่าว “พี่ใหญ่! วางใจเถอะ! พวกเราจะตั้งใจฝึกฝนอย่างเต็มที่”
“ใช่! พี่ใหญ่มอบของดีให้พวกเรามากมายเช่นนี้! ต่อไปหากเจอพวกหาเรื่องของสำนักลั่วเยว่อย่างพวกเจ้าอีก ใครจะแพ้ใครจะชนะก็ไม่แน่นะ!”
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ผู้อาวุโสหู เราไปกันเถอะ!”
ผู้อาวุโสหูยิ้มพลางกล่าว “ดี ๆ ๆ! เราออกเดินทางกันตอนนี้เลย”
ผู้อาวุโสหูเรียกเรือท่องนภาออกมา เขาอดใจรอไม่ไหวจึงใช้ความเร็วอย่างรวดเร็วที่สุดมุ่งหน้าไปยังสำนักลั่วเยว่ทันที
เขากลัวว่าหากไปช้า มู่เฉียนซีจะเกิดการเปลี่ยนใจในระหว่างทาง
ในขณะที่ขึ้นเรือท่องนภานั้น ศิษย์พี่หลิวจ้องมองมู่เฉียนซีตลอดเวลา เพราะตอนนี้เขายังพูดไม่ได้เลย!
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ข้าไม่อยากได้ยินเสียงเจ้าระหว่างการเดินทาง รอให้เจ้ากลับไปและเอาหยกซวนระดับสูงหนึ่งร้อยอันมาให้ข้าก่อน แล้วข้าจะทำให้เจ้าพูดได้! ข้าไม่ให้เจ้าเป็นใบ้ตลอดชีวิตหรอก!”
ศิษย์พี่หลิวโกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมา!
อาวุธวิญญาณท่องนภาเดินทางมุ่งหน้าอยู่นานมาก ในที่สุดสำนักที่ตั้งอยู่ในหุบเขารูปจันทราก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ามู่เฉียนซี
หอคอยสูงตระหง่านล้วนแต่มีเสน่ห์และให้กลิ่นอายแบบโบราณ!
สำนักนี้เป็นสำนักที่ตั้งรกรากมานานนับพันปีแล้ว และเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ที่ก่อสร้างแล้วนั้น อย่างน้อยก็
