มุมร้อยพิษโจมตีไปหลายครั้งหลายคราแล้วแต่ก็ไม่โดนตัวเจ้ามนุษย์ผู้นี้เลยสักนิด มึนจึงยิ่งทวีความโหดร้ายขึ้น
พลังอันน่าสะพรึงกลัวพัดกระโชกมา และมู่เฉียนซีเองก็ไม่ได้ยับยั้งพลังความแข็งแกร่งแต่อย่างใด นางชักกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณออกมา
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ตั้งแต่ข้ามาที่แดนซวนเทียน ข้าก็ยังไม่ได้ใช้กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณเลย เช่นนั้นก็ลองเอาออกมาใช้สักหน่อยก็แล้วกัน”
มู่เฉียนซีตะโกนขึ้นอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
มังกรเพลิงตัวสีแดงฉานพุ่งออกไป พลังอันกดขี่ข่มเหงพัดกระโชกไปทั่ว
แมงมุมร้อยพิษที่ประสบกับการโจมตีนี้โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง มันเริ่มพ่นพิษพ่นใยพิษใส่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีหลบหลีกใยพิษนั้นได้ ส่วนควันพิษนั้นไม่สามารถทำอะไรมู่เฉียนซีได้
มู่เฉียนซีตะโกนเสียงเย็นชาว่า “บัวแดงพิฆาต!”
บัวอัคคีสีแดงฉานบานสะพรั่งกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งลงมาโจมตีแมงมุมร้อยพิษอย่างรุนแรง
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น
พรึ่บ! แมงมุมร้อยพิษถูกเปลวไฟครอบไปทั้งตัว
มันใช้ใยแมงมุมห่อหุ้มป้องกันร่างของตัวเองเอาไว้
แต่ก็ไร้ประโยชน์!
เปลวไฟของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ใยแมงมุมเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้จะต้านทานได้อย่างไรกันเล่า
พรึ่บ!
ภายใต้เปลวไฟอันแผดเผานี้ สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่ก็ถูกแผดเผาจนสิ้น
หลงเหลือเอาไว้เพียงแค่ผนึกวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่สีดำเท่านั้น มู่เฉียนซีเก็บผนึกวิญญาณนั้นมาก่อนจะจา