ว์วิญญาณตัวน้อยนี้โดนคำสาปใดกันแน่ แต่ก็ไม่เป็นผล…
พลังจิตอ่อนแอ ร่างกายอ่อนแอ ดูเหมือนว่าสัตว์วิญญาณน้อยตัวนี้จะสามารถตายไปได้ทุกเมื่อ
เห็น ๆ กันอยู่ว่าเพิ่งจะเจอกันเป็นครั้งแรก ไม่คุ้นเคยกันสักนิด แต่มู่เฉียนซีกลับรู้สึกหวั่นใจ
คัมภีร์หมื่นคำสาปที่ได้มาจากเผ่ามังกรนี้ ไม่ได้มีบันทึกเกี่ยวกับคำสาปนี้อยู่
นางเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะแก้คำสาปนี้เช่นไร และไม่รู้ว่าจะช่วยมันเช่นไร
มู่เฉียนซีดึงพลังจิตกลับมา เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางของนาง สีหน้าของท่านปู่ตงหวงก็ยิ่งซีดขาวราวกับกระดาษ
เขากล่าวเสียงต่ำว่า “คัมภีร์หมื่นคำสาปของเผ่ามังกรไม่มีบันทึกถึงคำสาปนี้เหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปู่ตงหวง ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ข้าช่วยท่านไม่ได้”
“ดูท่า สิ่งเดียวที่ต้องทำก็คือรีบหาคัมภีร์หมื่นคำสาปเล่มนั้นให้เจอ แต่ว่า…ไม่มีเวลาแล้ว…ไม่มีเวลาแล้ว”
ท่านปู่ตงหวงเอาสัตว์วิญญาณน้อยตัวนั้นไปอุ้มไว้ในอ้อมกอด ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกราวกับว่ากำลังสูญเสียทุกอย่าง
นางมองไปที่สัตว์วิญญาณน้อยตัวนั้น คงไม่…
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปู่ตงหวง อย่าได้ร้อนใจไป เรายังแก้คำสาปไม่ได้ เช่นนั้นเรามาคิดหาวิธีอื่นกันเถอะ บางทีอาจจะยืดเวลาออกไปจนกว่าเราจะหาคัมภีร์หมื่นคำสาปของเผ่ากิเลนกับเผ่าหงส์เจอก็ได้”
“คัมภีร์หมื่นคำสาปของเผ่ากิเลน!” ท่านปู่ตงหวงผงะไปเล็กน้อย
“ซีเอ๋อร์ ข้าลืมเรื่องนี้ไปเลย สิ่งนี้ข้าให้เจ้า แม้ว่ามันจะไม่มีวิธีแก้คำ
