ะวนกระวายใจและกล่าวว่า “เสี่ยวซีเอ๋อร์ เจ้าเห็นหรือไม่ว่าข้าซูบผอมลงไปเพียงใด ดูสิ หน้าข้าก็แหลมหมดแล้ว”
เชียนอ้าวเซี่ยทำตัวหน้าสงสารจนได้รับสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของจิ่วเยี่ย
เจ้าหมอนี่ก็หน้าด้านหน้าทนเกินไปแล้ว กล้าดีจนไม่รักตัวกลัวตาย ยังคงส่งสายตาให้มู่เฉียนซีอยู่อีก
มู่เฉียนซีกล่าว “ดูเหมือนจะผอมลงไปแล้วจริง ๆ ด้วย! รอให้เจ้ารายงานสถานการณ์ของเจ้าให้จบก่อน ข้าจะปรุงยาเพิ่มน้ำหนักให้เจ้าเป็นเช่นไร?”
เชียนอ้าวเซี่ยตัวสั่นเทาขึ้น เขารู้สึกได้ว่ายานั้นมันคงไม่ใช่ของดีอะไรเป็นแน่ ดังนั้นจึงไม่ก่อเรื่องแล้ว และรายงานความคืบหน้าแต่โดยดี
“เสี่ยวซีเอ๋อร์ แดนใต้ซ่อมแซมบูรณะกลับมาเป็นปกติแล้ว ส่วนกองกำลังต่าง ๆ ในแดนใต้ก็ซ่อมแซมกลับสู่สภาพเดิมแล้วเช่นกัน”
ต่อมาก็มาถึงการรายงานสถานการณ์ของหอหมอปีศาจ เยวี่ยเจ๋อกล่าว “ทุกคนที่ได้รับผลกระทบจากพลังแห่งวิญญาณร้ายล้วนแต่ได้รับยาจากหอหมอปีศาจไปแล้ว อาการบาดเจ็บก็หายดีแล้ว ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วขอรับ”
“เพียงแต่ว่า หลังจากศึกครั้งใหญ่ผ่านไป การค้าของหอหมอปีศาจก็ยิ่งดีขึ้นมากเรื่อย ๆ ยาลูกกลอนของหอหมอปีศาจหลาย ๆ ที่ตอนนี้เริ่มมีขายไม่พอแล้ว พี่ใหญ่ ถึงเวลาต้องเปิดหอหมอปีศาจเพิ่มขึ้นแล้ว”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “เรื่องนี้ต้องทำแน่นอนอยู่แล้ว!”
เยี่ยเฉียถูกกำจัดไปแล้ว เผ่าวิญญาณร้ายก็ถูกถอนรากถอนโคนไปจนสิ้น
ดินแดนสี่ทิศถูกบูรณะซ่อมแซมขึ้น