วารีบังเกิด!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
การต่อสู้ในครั้งนี้ มู่เฉียนซีเหงื่อไหลท่วมกาย!
ครั้งก่อนนางถูกล้อมโจมตี ถูกลอบกัด จึงทำได้เพียงแค่หลบหนีเท่านั้น
คนของเกาะเมฆาคิดไม่ถึงเลยว่าเวลาผ่านไปเพียงแค่ช่วงระยะหนึ่ง เมื่อมู่เฉียนซีกลับมาอีกครั้ง นางจะสามารถทำลายเกาะทั้งเกาะของพวกเขาได้
เกาะแห่งนี้เป็นที่สถิตอยู่ของเผ่าวิญญาณร้าย และไม่มีเผ่าวิญญาณร้ายอื่นแล้ว
มู่เฉียนซีวางกระบี่ในมือลง ต่อไปก็รอจัดการกับเยี่ยเฉียแล้ว
“ถูกฆ่าตายหมดแล้ว ตายหมดแล้ว! เป็นฝีมือของใคร?” เมื่อเยี่ยเฉียรับรู้ได้ถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย
“แต่ที่นี่ ไม่ใช่ที่ที่พวกนั้นคิดจะมาก็มาได้”
ดินแดนเทพทะเลเมฆา ไม่ใช่ที่ที่อยากจะเข้ามาแล้วจะสามารถเปิดเมื่อใดก็ได้
เวลาอันสั้น เขายังวางแผนรับมือกับมู่เฉียนซีไม่ได้เลย
มู่เฉียนซีกล่าว “เยี่ยเฉีย ข้ามาแล้ว! เปิดดินแดนเทพทะเลเมฆาเดี๋ยวนี้ เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
เยี่ยเฉียกล่าวเสียงเย็นชาว่า “ข้าไม่อยากเจอเจ้า”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “เป็นอะไรไปล่ะ กลัวอย่างนั้นเหรอ? นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะขี้ขลาดได้ถึงเพียงนี้”
“อย่างไรเสีย ข้าก็ไม่มีทางพบเจ้าตอนนี้แน่นอน!” เยี่ยเฉียกล่าว
.
