สำหรับจิตสังหารของพิฆาตวิญญาณนั้น มู่เฉียนซีเพิกเฉยไม่สนใจ
เพียงแค่มังกรวารีโบกมือครั้งเดียว ชุดกระโปรงยาวที่ถูกถักทอมาจากพลังธาตุวารีชุดหนึ่งก็ถูกส่งไปตรงหน้ามู่เฉียนซี “นายท่าน ชุดขอรับ!”
พิฆาตวิญญาณมองชายตรงหน้าผู้นี้อย่างพิจารณา แหวนมังกรเทพวารี มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ มังกรวารี!
สายตาของเขานั้นชัดเจนมาก!
ทว่า ในขณะที่มังกรวารีกล่าววาจานี้ออกมา แม้ว่าจะเป็นการยากที่จะเป็นศัตรูกับคนเช่นนี้ แต่จิ่วเยี่ยก็หึงหวงขึ้นแล้ว
“นายท่าน ให้มังกรวารีสวมชุดให้ท่านเถอะ!”
“ไสหัวไปให้พ้น!”
จิ่วเยี่ยแผ่ซ่านพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาและผลักมังกรวารีออกไป พลังสีดำมืดได้ดึงมู่เฉียนซีเข้าไปในมิติหนึ่ง พร้อมกันนั้นก็ตั้งใจจะสวมอาภรณ์ให้นางอย่างใกล้ชิดสนิทสนม
“ข้าสวมเองได้!”
ซี๊ด! มู่เฉียนซีเพียงแค่ขยับตัวนิดหน่อย นางก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่างกาย
นิ้วมือเรียวยาวสัมผัสลงบนหัวคิ้วของมู่เฉียนซี เขากล่าวเสียงต่ำว่า “ข้าสวมให้ ซีอยู่นิ่ง ๆ!”
ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นฝีมือของเขาทั้งสิ้น
จิ่วเยี่ยรู้สึกเจ็บปวดใจมาก ในขณะเดียวกันเขาก็เกลียดตัวเองมากด้วย
หลังจากสวมชุดให้นางเสร็จสิ้น มู่เฉียนซีก็เอาดอกบัวสีเงินครามที่เหี่ยวเฉาดอกนั้นออกมากล่าวถามว่า “มังกรวารี ตกลงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“คำสาปของจิ่วเยี่ยถูกยับยั้งเอาไว้ได้ แล้วเสี่ยวเหมี่ยวเป็นอะไรไป?”
มังกรวารีจึงได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้มู่เฉียน
