นครามนั้นเริ่มเจือจางลงเรื่อย ๆ และอักขระสาปบนร่างของจิ่วเยี่ยก็ค่อย ๆ อันตรธานหายไป
หลังจากที่อักขระสาปนั้นได้จางหายไปจนสิ้น คำสาปที่กำเริบในรอบปีของจิ่วเยี่ยก็ถูกยับยั้งจนสงบลงได้อย่างสมบูรณ์
พวกเขาได้ยินเสียงของลั่วเหมี่ยวกล่าวว่า “พี่สาวมู่ ท่านจิ่วเยี่ย พวกท่านจะต้องมีความสุข! เสี่ยวเหมี่ยวมีชีวิตช่วยได้เพียงเท่านี้แล้ว”
ลำแสงสีเงินครามนั้นได้จางหายไปอย่างสมบูรณ์ ดอกบัวสีเงินครามเหี่ยวเฉาดอกหนึ่งร่วงลงมาจากกลางอากาศ มู่เฉียนซียื่นมือออกไปรับมัน
“เสี่ยวเหมี่ยว!”
ลำแสงหายไปแล้ว จิ่วเยี่ยเอาชุดคลุมยาวสีดำมาห่อหุ้มร่างของมู่เฉียนซีไว้
ผิวหนังที่เผยออกมานั้นยังคงมีร่องรอยสีแดงก่ำอยู่ สิ่งนี้ทำให้พิฆาตวิญญาณเผยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
“หวงจิ่วเยี่ย!”
พิฆาตวิญญาณเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดตนเองถึงได้โกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้ แต่เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เขาต้องการฆ่าคนผู้นี้!
.
.
………..
เพื่อเป็นการตอบแทนนักอ่านที่สนับสนุน Fictionlog เสมอมา
เราขอมอบโค้ดเหรียญทองให้เป็นของขวัญปีใหม่แก่นักอ่านผู้โชคดีที่เข้ามาอ่านนิยายในตอนนี้
*โค้ดมีจำนวนจำกัด และต้องเติมภายในวันที่ 31 มกราคม 2566
คุณนักอ่านสามารถเติมเหรียญได้ในเมนู *กรอกรหัสโปรโมชัน* ในแอปแอนดรอยด์ หรือ ในหน้ากระเป๋าเงินในเว็บไซต์ (https://fictionlog.co/i/payment)
ทั้งนี้ โค้ดเหรียญทองต้องพิมพ์เป็นตัวใหญ่ ไม่มีสัญลักษณ์อื่นนอกจาก – _ แล
