แกร่งนี้กักขังเอาไว้
“เจ้าคิดว่าครั้งนี้เจ้าจะหนีรอดอย่างนั้นเหรอ?”
พลังดำมืดแห่งความตาย พลังนี้ลึกลับและแข็งแกร่งมาก
พลังแห่งวิญญาณร้าย เมื่อเทียบกับพลังนี้แล้วช่างห่างชั้นกันอย่างไม่อาจเทียบได้
อ๊า ๆ ๆ! หมิงจีส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา
“องค์ชายจิ่วเยี่ย ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้า…ข้าจะยอมทำทุกอย่างตามที่เจ้าต้องการ ข้าจะทำ…”
เมื่อนางเห็นดวงตาอันโหดร้ายสีแดงก่ำคู่นั้น นางจึงกล่าวว่า “เจ้าเองก็คงจะอดทนได้อีกไม่นาน ฮ่า ๆ ๆ! ข้ามีวันตาย เจ้าก็มีวันตายเช่นกัน ข้าจะรอ!”
จิ่วเยี่ยปล่อยพลังออกมาทำให้ดวงจิตของหมิงจีดับสลายไป พลังของเขาถูกปล่อยออกมาอย่างรุนแรง ดังนั้น…
เขามองไปที่ร่างในชุดสีแดงโลหิตและชุดสีดำกลางอากาศ พิฆาตวิญญาณ…
ต้องกำจัดเจ้านั่นให้ได้!
“จิ่วเยี่ย เยี่ยเฉียมอบให้เป็นหน้าที่ของพิฆาตวิญญาณ ให้สองคนนั่นสู้รบกันให้ยับเยินไปทั้งสองข้างยิ่งดี ตอนนี้เจ้าต้องพักก่อน!”
ความรู้สึกที่หมดสิ้นพลังจิตนี้ช่างทรมานยิ่งนัก อีกทั้งกลีบดอกที่จิ่วเยี่ยมอบให้นาง ตอนนี้นางมีกลีบดอกของสุ่ยจิงอิ๋งทั้งหมดสามกลีบแล้ว
แต่พลังที่ขวางหมิงจีเอาไว้เมื่อครู่นี้ สุ่ยจิงอิ๋งได้ใช้พลังไปทั้งหมดแล้ว
ตอนนี้นางไม่ตอบสนองแต่อย่างใดเลย
มู่เฉียนซีโผเข้าหาจิ่วเยี่ยด้วยสีหน้าซีดเผือด เมื่อนางเข้ามาใกล้ จิ่วเยี่ยกลับถอยห่างไกลนางไปเรื่อย ๆ
เขามองมู่เฉียนซีด้วยสายตาอันลึกซึ้ง แววตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นทั้งลึ
