อย!
ตายไปแล้วก็แล้วไป อย่างไรเสียเขาก็มีทางออกมาได้แล้ว
“มู่เฉียนซี ครั้งนี้เจ้าหนีไม่พ้นแล้วล่ะ”
เป้าหมายของเขาไม่ใช่คนอื่น แต่คือมู่เฉียนซี!
“พวกเราจะฆ่าพวกมัน! ฆ่าพวกมันให้สิ้น”
คนของเผ่าวิญญาณร้ายที่เหลืออยู่ไม่มากนักเหล่านั้น พวกเขาพุ่งออกไปด้วยจิตสังหารอันแรงกล้า
แม้ว่าจะรับมือกับเยี่ยเฉียไม่ได้ แต่ฆ่าศัตรูได้มากเท่าไรก็ยิ่งดี
ไม่นานนัก เยี่ยเฉียก็ได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ามู่เฉียนซี
อาถิงยืนขวางอยู่ด้านหน้ามู่เฉียนซีเอาไว้ เขากล่าว “เป็นเจ้าคนน่ารังเกียจเช่นเจ้าอีกแล้ว ข้าไม่มีทางให้เจ้ามาทำร้ายผู้เป็นพันธสัญญาของข้าได้หรอก”
“คราก่อนเจ้าพ่ายแพ้ ครานี้ เจ้าก็ถูกกำหนดให้พ่ายแพ้ข้าเช่นเดิม!”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น จากนั้นก็แหงนหน้ามองไปบนท้องฟ้า
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้น หากไม่ใช่เพราะสุ่ยจิงอิ๋งปิดผนึกดินแดนสี่ทิศเอาไว้ นางคิดว่าดินแดนสี่ทิศต้องพังทลายลงจนยับเยินแล้วเป็นแน่
การต่อสู้กลางอากาศเป็นไปอย่างน่าหวาดกลัวที่สุด สิ่งที่โชคดีก็คือ พลังของจิ่วเยี่ยยังอยู่ในขั้นที่เขาสามารถควบคุมได้
หมิงจีจ้องมองชายผู้อันตรายตรงหน้าอย่างประหลาดใจ “เป็นไปได้ยังไง? ถึงขั้นนี้แล้ว เจ้ายังควบคุมมันได้”
“เจ้าสมควรตาย!”
แม้ว่าจิ่วเยี่ยจะกำลังต่อสู้อยู่กับหมิงจี แต่สถานการณ์ของมู่เฉียนซีตอนนี้ เขาก็รับรู้ได้อย่างชัดเจน
ความแข็งแกร่งของเจ้าหมอนั่นในตอนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าหมิงจีเลย ศาลานิ
