ายฟ้า เงากระบี่เงาหนึ่งสว่างวาบขึ้น
“มังกรเพลิงสังหาร!”
ตูม ปัง ปัง!
ลั่วอี้โจวไม่รู้ว่านางใช้กลอุบายใด พลังของนางถึงได้แข็งแกร่งจนรับมือได้ยากถึงเพียงนี้!
ลั่วอี้โจวไล่โจมตีมู่เฉียนซีอย่างโหดเหี้ยม “วันนี้ เจ้าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
สถานการณ์การสู้รบนี้พลิกผันไปมา มู่เฉียนซีหลบหลีกการโจมตีอันน่าหวาดเสียวของลั่วอี้โจวครั้งแล้วครั้งเล่า สีหน้านางก็ยิ่งซีดเผือดขึ้นเรื่อย ๆ
และในตอนนี้เอง กลางอากาศก็ปรากฏลำแสงสีฟ้าขึ้น และขับไล่พลังแห่งวิญญาณร้ายนี้ออกไปไม่น้อย
ทุกคนเห็นดอกบัวเงินครามที่ดุจดั่งมงกุฎจักรพรรดินีดอกหนึ่ง ลำแสงของมันได้มอบพลังการต่อสู้ให้กับยอดฝีมือของดินแดนสี่ทิศ
เดิมที ยอดฝีมือแห่งดินแดนสี่ทิศเหล่านี้ฝืนไม่ไหวจนแทบจะทำลายตัวเองอยู่รอมร่อ แต่ตอนนี้พวกเขากลับมามีแรงต่อสู้ขึ้นอีกครั้งแล้ว!
“ฆ่า! กำจัดเผ่าชั่วร้ายนี้ให้สูญสิ้น!”
“สู้จนตัวตาย!”
“……”
ในสนามรบนี้ ส่งเสียงกึกก้องไปทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศ
“ลั่วเหมี่ยว เจ้ามาได้อย่างไร?”
นางให้คนไปส่งลั่วเหมี่ยวที่ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่ ที่นั่นมีค่ายกลที่สุ่ยจิงอิ๋งวางเอาไว้ มันเป็นที่ที่ปลอดภัยมาก
ลั่วเหมี่ยวกล่าว “ข้าอยากช่วยพี่สาวมู่ ค่ายกลใหญ่ทางด้านนู้นพวกเราควมคุมสถานการณ์เอาไว้ได้แล้ว ข้าก็เลยอยากจะทำอะไรเพื่อพี่สาวมู่บ้าง”
“พี่สาวมู่วางใจได้ ข้าได้รู้ตื่นถึงพลังบางอย่างบ้างแล้ว ข้าไม่เป็นอะไรแน่นอน”
