แค่หัวหน้าเทพฟ้านอินที่กำลังคุมสถานการณ์อยู่
“หัวหน้าแคว้น อินรั่วเฉินล่ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าวอย่างทอดถอนใจว่า “อินรั่วเฉินได้รับบาดเจ็บแล้ว ข้าส่งตัวเขาไปรักษาอาการบาดเจ็บที่วังเทพแล้ว”
“อาการบาดเจ็บของเขาสาหัสหรือไม่? ข้าจะไปดูอาการเขาสักหน่อย”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “แม่นางมู่ รั่วเฉินพักไม่นานก็หายแล้ว ท่านผู้พิทักษ์ปกป้องดินแดนกำลังต่อสู้อยู่กับศัตรูที่ใจกลางสนามรบ ยาของเจ้าช่วยพวกเขาได้มาก เจ้า…เจ้ารีบไปช่วยสนับสนุนท่านผู้พิทักษ์ปกป้องดินแดนเถอะ!”
แสงสลัววาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี ทางนั้นพลังแห่งวิญญาณร้ายแผ่ซ่านออกมาเข้มข้นมาก ต้องรีบไปจัดการให้เร็วที่สุด
แต่นางก็ยังอดเป็นห่วงอินรั่วเฉินไม่ได้
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “แม่นางมู่ เจ้าไปก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้ ขัดขวางไม่ให้เผ่าวิญญาณร้ายทำสำเร็จ มันคือความปรารถนาของเขา”
หลังจากที่มู่เฉียนซียับยั้งหลุมค่ายกลใหญ่นี้ได้ นางก็พากำลังคนมุ่งหน้าไปยังทางใต้ของแดนเหนือทันที
เนื่องจากหายนะในครั้งนี้ ผู้ที่ซ่อนตัวเร้นกายมานานหลายปีเหล่านั้นจำต้องปรากฏตัวออกมาแล้ว เพื่อช่วยผู้พิทักษ์ปกป้องดินแดนรับมือกับเผ่าวิญญาณร้าย
การต่อสู้ ณ ที่แห่งนี้เป็นไปอย่างดุเดือด ทว่า ไม่มีผู้ใดสามารถขวางพลังแห่งวิญญาณร้ายที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศนี้ได้
มู่เฉียนซีพุ่งตัวออกมาจากหอฉงโหลวบนเมฆา และเข้าสู่สนามรบทันที
ฟึ่บ ฟึ
