เช่นนั้นดินแดนสี่ทิศจะเกิดหายนะขึ้นจริง ๆ”
อินรั่วเฉินยกมือทั้งสองข้างประสานกัน ยับยั้งพลังแห่งวิญญาณร้ายของค่ายกลนี้
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินไร้หนทาง ทำได้เพียงแค่กระวนกระวายใจอยู่ใกล้ ๆ เท่านั้น
และในตอนนี้เอง คนของเผ่าวิญญาณร้ายก็แห่กันมาแล้ว
“ท่านหลัวซามีคำสั่ง กำจัดคนที่มันขวางทางเอาไว้ให้หมด ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด ต้องกำจัดทิ้งให้หมด! โดยเฉพาะโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอิน”
“คุ้มกันโอรสศักดิ์สิทธิ์!”
“สู้!”
เหล่าบรรดาผู้แข็งแกร่งแห่งแคว้นเทพฟ้านอินจึงได้ต่อสู้กับคนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านี้
การต่อสู้นี้เกิดขึ้นตรงใจกลางของค่ายกลนั้นที่อินรั่วเฉินยืนอยู่ ชั่วพริบตาเดียว ท้องฟ้าพลันมืดลง แต่ไม่นานนัก บัวอัคคีดอกหนึ่งก็บานสะพรั่งราวกับดวงอาทิตย์ และพุ่งลงมาจากกลางอากาศอย่างรุนแรง
“คนของเผ่าวิญญาณร้ายอย่างพวกเจ้ามันช่างตามหลอกหลอนไม่ยอมเลิกราจริง ๆ เลยนะ!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! ในขณะที่บัวอัคคีพุ่งลงมาโจมตีนั้น ร่างในชุดสีม่วงก็พุ่งลงมาปรากฏตัวอยู่ข้างกายอินรั่วเฉิน
“เดิมทีร่างกายของเจ้าก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงอยู่แล้ว เจ้าออกมาตอนนี้ ออกมารนหาที่ตายหรือไง?”
ทันทีที่มู่เฉียนซีโบกมือขึ้น ยาลูกกลอนและยาน้ำที่อยู่ในหอฉงโหลวบนเมฆาจำนวนมหาศาลก็ถูกเทเข้าไปในหลุมค่ายกล
มู่เฉียนซีมองอินรั่วเฉินพลางกล่าว “อย่าได้เปลืองแรงของเจ้าเลย คุ้มกันข้าก็พอ! หากจะปิดหลุมบ้านี่ให้ได้ ยังต้องใช้กำลังไม่น้อยเลย”
จาก
