ตูม! บัวอัคคีสีแดงฉานพุ่งโจมตีไปที่เป่ยกงจั๋วโดยตรง
เป่ยกงจั๋วรีบป้องกัน ต่อมาร่างในชุดสีม่วงและชุดสีขาวสองร่างก็ได้ห้อมล้อมโจมตีรอบตัวเขา
ปัง ปัง ปัง!
แม้ว่าพลังของเป่ยกงจั๋วในตอนนี้จะเหนือกว่าขั้นมหาจักรพรรดิไปแล้ว แต่เพื่อไม่ให้กฎแห่งดินแดนสี่ทิศค้นพบ เขาจึงไม่อาจปล่อยพลังที่เหนือกว่านี้ออกมาได้
ตอนนี้ เมื่อถูกพวกเขาสองคนโจมตีมาพร้อมกัน ร่างของเป่ยกงจั๋วจึงกระเด็นลอยออกไป
เป่ยกงจั๋วกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันว่า “พวกเจ้าทั้งสองรนหาที่ตาย!”
มังกรสีเงินอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
“มังกรอัสนีสะท้านสวรรค์!”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็พุ่งออกไปเผชิญหน้ากับสายฟ้านั่น นางไม่เกรงกลัวต่อสายฟ้าอันน่าสะพรึงนี้แต่อย่างใด!
เมื่อเห็นการกระทำเช่นนี้ของมู่เฉียนซีแล้ว เป่ยกงจั๋วก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้ามันรนหาที่ตายเองชัด ๆ เจ้าคิดว่าเจ้าจะขัดขวางมันได้อย่างนั้นเหรอ?”
การโจมตีนี้ เขาได้ถ่ายเทพลังธาตุทั้งหมดเข้าไป
อย่าว่าแต่มู่เฉียนซีที่มีพลังวิญญาณเพียงแค่ขั้นนี้เลย ต่อให้เป็นยอดฝีมือที่เหนือกว่านางสองขั้นก็มีโอกาสที่ดวงจิตจะดับสลายลงได้
ครืน เปรี้ยง เปรี้ยง!
มู่เฉียนซีถูกห่อหุ้มไปด้วยสายฟ้าสีเงิน เป่ยกงจั๋วจินตนาการเอาไว้แล้วว่านางจะต้องตายอย่างน่าสังเวชแน่นอน
ต่อไป ก็ถึงเวลาจัดการกับกู้ไป๋อีแล้ว!
แต่ในขณะที่เขากำลังจะใช้พลังธาตุน้ำแข็งจัดการกับกู้ไป๋อีนั้น จู่ ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ด้าน
