“เจ้าสายฟ้าบ้านี่ต้องการจะให้ข้าตายให้ได้อย่างนั้นเหรอ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างขุ่นเคือง และทำได้เพียงแค่เร่งความเร็วในการหนี
เปรี้ยง!
สายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง โชคดีที่มู่เฉียนซีหลบได้รวดเร็ว มิเช่นนั้นแล้วต้องถูกสายฟ้านี้ฟาดฟันจนร่างแหลกสลายเป็นแน่
มู่เฉียนซีมองไปที่รอยแยกนั้นด้วยความกลัวที่ยังคงอยู่ แต่สายฟ้านั่นยังไม่ยอมแพ้ ตามโจมตีมู่เฉียนซีอย่างต่อเนื่อง
และในตอนนี้เอง น้ำเสียงแก่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“พรสวรรค์ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก! สามารถผ่านอัสนีของข้าได้ถึงสามครั้ง หากเจ้ายินยอมที่จะสืบทอดต่อจากข้า วันนี้ เจ้าก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านพูดจาไร้สาระเกินไปแล้ว หากว่าข้าไม่ยินยอมก็เท่ากับว่าข้าต้องตาย ฉะนั้นอย่างไรเสียข้าก็ต้องจำยอมอยู่ดี ข้ายังมีตัวเลือกอื่นอีกเหรอ?”
หากคนผู้นี้มีความคิดเฉกเช่นเดียวกับเยี่ยเฉียแล้วละก็ คนที่จะดวงซวยก็คือตัวเขาเอง
หากสามารถจัดการสถานการณ์ยุ่งยากในตอนนี้ได้ ก็นับว่าไม่เลวเลย!
สายฟ้าสีเงินพุ่งเป้าไปที่มู่เฉียนซีทันที ทำให้มู่เฉียนซีตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นทันใด
“วิชาพันอัสนี!”
“จงใช้สายฟ้าฝึกฝนร่างกาย หลังจากผ่านการฝึกฝนสายฟ้าเก้าพันครั้ง ก็นับว่าเป็นอันสำเร็จวิชา ร่างกายจะได้รับการฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด”
“นี่คนวิกลจริตผู้ใดกันที่คิดวิชาทำร้ายร่างกายตัวเองเช่นนี้ออกมา” มู่เฉียนซีพึมพำเสียงเบา
น้ำเสียงแก่เสียงนั้นกล่าวขึ้นว่า “แม่นางน้อย นี่ไม่ใช
