น อัสนีสวรรค์นั้นก็โจมตีลงมาอีกครั้ง
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น “หากสายฟ้าสายแรกเป็นผลงานชิ้นเอกของเป่ยกงจั๋ว ต่อไปก็คงจะเป็นผลชิ้นเอกของชายชรานี่กระมัง!”
“ข้าจะไปตามไล่ล่าศัตรูคู่แค้นของข้า ท่านอย่ามาเกะกะขวางทางข้าจะได้หรือไม่?”
“ศัตรูคู่แค้น จะเกรงกลัวอะไรกับแค่ศัตรูคู่แค้น! หากเจ้าฝึกฝนวิชาพันอัสนีนี้ได้สำเร็จ ศัตรูคู่แค้นน่ะเหรอ เจ้าก็โจมตีกลับไปสิ”
ครืน! ผลก็คือมันมาอีกครั้ง
ครืน! เปรี้ยง เปรี้ยง!
ผู้เฒ่านั่นไม่คิดจะปล่อยมู่เฉียนซีไป และยิ่งไม่ยอมให้มู่เฉียนซีจากไป หลังจากโจมตีลงมาอย่างต่อเนื่องถึงเก้าครั้งติดต่อกัน ในที่สุดก็หยุดลงแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ข้าคิดว่าผู้อาวุโสเช่นท่านจะโจมตีข้าเก้าพันครั้งซะอีก!”
“เห็นข้าเป็นคนดื้อรั้นเช่นนั้นเลยเหรอ?”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย พลางคิดในใจว่า ก็เหมือนมากมิใช่หรือ?
“อัสนีสวรรค์ธรรมดาทั่วไปเก้าครั้ง จะช่วยทำให้พื้นฐานของเจ้าดีขึ้นได้มากที่สุด ต่อไปเจ้าจะต้องก้าวหน้าขึ้น และจะต้องยกระดับให้ดีกว่าเดิม”
“จะอยากให้ข้ายกระดับให้ดีกว่าเดิม มิสู้ผู้เฒ่าเช่นท่านให้ข้าไปฆ่าตัวตายเสียดีกว่า”
“คำก็ผู้เฒ่า สองคำก็ผู้เฒ่า ข้ายังไม่แก่สักหน่อย! หึ ๆ ๆ! นึกไม่ถึงเลยว่าตอนนั้นที่มาถึงที่นี่แล้วสร้างภูเขามาลูกหนึ่ง ยามเบื่อหน่ายก็ปล่อยพลังออกมาเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ จะทำให้ตอนนี้ได้มาพบกับสาวน้อยผู้มีพรสวรรค์เช่นเจ้
