ุ่มโจมตีเอาไว้แล้ว แต่คนอย่างเป่ยกงจั๋วมีอุบายมากมาย ข้าไม่อาจวางใจได้ มีเพียงแค่เจ้าเท่านั้นเสี่ยวไป๋ หากเจ้าเป็นคนคุมสถานการณ์ข้าถึงจะวางใจ”
ในตอนที่ได้ข่าวของเป่ยกงจั๋ว นางใช่ว่าจะไม่เตรียมพร้อมอะไรเลย
เป่ยกงจั๋วเป็นคนเจ้าเล่ห์ เขาต้องการจะล่อเสือออกจากถ้ำ เขามีของล้ำค่าที่สามารถหนีเอาตัวรอดได้ เหมือนที่นางมีหอฉงโหลวบนเมฆา
แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะเรียกค่ายกลอัสนีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ขึ้นมา!
กู้ไป๋อีอดที่จะมองหน้ามู่เฉียนซีครู่หนึ่งไม่ได้ จากนั้นเขาจึงพาคนอื่น ๆ ล่าถอยไป
เมื่อเทียบกับอัสนีนี้แล้ว งูพิษอย่างเป่ยกงจั๋วอันตรายกว่ามาก
และในขณะที่พวกเขากำลังล่าถอยไป มู่เฉียนซีก็พุ่งไปที่มังกรอัสนีสีเงินตัวนั้นแล้ว!
กระบี่มังกรเพลิงระเบิดเปลวไฟออกมา และก่อตัวเป็นกำแพงเพลิงกั้นด้านหน้ามู่เฉียนซีเอาไว้ “นายท่าน ข้าฟื้นแล้ว!”
“มังกรเพลิง เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ข้านึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะหลับใหลไปโดยไม่บอกไม่กล่าวไปเช่นนั้น”
มังกรเพลิงเองก็สับสนเล็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน จู่ ๆ ก็ผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ แต่นายท่านไม่เป็นอะไรข้าก็ดีใจแล้ว”
ไม่นานนัก มังกรเพลิงก็ตกตะลึงขึ้นเล็กน้อย
นายท่านหนีรอดมาจากกรงเล็บของเทพมารเยี่ยเฉียผู้นั้นได้แล้ว เหตุใดตอนนี้ถึงมาถูกอัสนีฟาดอยู่เช่นนี้ได้อีก!
อีกอย่างสายอัสนีนี้ก็แข็งแกร่งมากด้วย!
มู่เฉียนซีกล่าว “มังกรเพลิง อดทนเอาไว้นะ!”
“บัวแดงพิฆาต!”
