ก็เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยววิญญาณก็เท่านั้น!
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าอยากรู้หรือไม่ล่ะ ข้าจะบอกเจ้าก็ได้ หากว่าเจ้าไม่ได้ฉลาดเหมือนร่างจริงของเจ้า”
ชั่วพริบตาเดียว มู่เฉียนซีก็แผ่ซ่านพลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งหมดของนางออกมา
เยี่ยเฉียตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง “วิญญาณลิขิตสวรรค์ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นวิญญาณลิขิตสวรรค์”
เนื่องจากเขาตื่นเต้นมากเกินไป เกิดความละโมบโลภมากขึ้น ดังนั้นเยี่ยเฉียจึงเผยพิรุธออกมา!
ไม่สิ! วิญญาณลิขิตสวรรค์หนีรอดมาจากเงื้อมมือของร่างจริงของเขาได้ เช่นนั้น…เช่นนั้นก็หมายความว่านางต้องรับมือได้ยากมากแน่นอน!
และกว่าที่เขาจะตระหนักได้นั้น มันก็สายไปเสียแล้ว!
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อินรั่วเฉิน รีบรบรีบปิดศึก ข้ารู้แล้วว่าเจ้าหมอนั่นอยู่ที่ไหน”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! ลำแสงสีทองอร่ามโจมตีวิญญาณเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น
มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินพุ่งขึ้นไป มู่เฉียนซีมองไปที่อินรั่วเฉินพลางกล่าว “เจ้าไม่แปลกใจบ้างเลยเหรอ?”
อินรั่วเฉินกล่าว “เจ้าคือวิญญาณลิขิตสวรรค์ อาตมารู้มาตั้งนานแล้ว”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็ผงะไปครู่หนึ่ง พระผู้นี้ช่างลึกลับมากจริง ๆ
“เจ้ารู้ตอนที่เจ้าเจอข้าครั้งแรก ตอนที่เจ้าแย่งชิงมังกรเพลิงกับข้าอย่างนั้นเหรอ?” มู่เฉียนซีกล่าวถามด้วยความแปลกใจ
.
