ดิมทีคิดจะนำกองกำลังคนลงมาอีก แต่กลับถูกท่านผู้พิทักษ์ปกป้องดินแดนคอยจับจ้องอยู่
หากกลับไป ก็เกรงว่าจะไม่มีโอกาสกลับมาได้อีก
“องค์รัชทายาทคิดจะหลบหนีมู่เฉียนซีไปตลอดเช่นนี้หรือ ท่านไม่อยากฆ่ามู่เฉียนซี ไม่อยากได้หม้อเทพนิรันดร์เพื่อจะได้กลายเป็นนักปรุงยาที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วอย่างนั้นหรือ”
การหลบหนีซ่อนตัวแต่ละวันที่ผ่านมา ก็ทำให้เป่ยกงจั๋วผู้เย่อหยิ่งทนไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อได้ยินคำพูดนี้เป่ยกงจั๋วจึงตัดสินใจได้ในทันที
“ตกลง เราจะร่วมมือกัน! แต่เจ้ารับปากแล้วนะว่าเทพมารผู้นั้นจะช่วยข้ากำจัดมู่เฉียนซี”
“ย่อมเป็นเช่นนั้นแน่นอน!”
เป่ยกงจั๋วกล่าวถาม “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธอยู่ที่ใด เราจะเดินทางไปตอนนี้เลยใช่หรือไม่?”
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนา แต่คนขององค์รัชทายาทที่มีอยู่ตอนนี้ก็มีไม่น้อย เพียงพอที่จะบุกไปแล้ว ตามข้ามา!”
เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น ตำหนักเทพฟ้านอินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!
พรวด! อินรั่วเฉินที่ออกจากการฝึกบำเพ็ญมาก่อนกำหนดในตอนนี้กระอักเลือดคำโตออกมาแล้ว เขาอดทนต่อความเจ็บปวดดุจดั่งถูกฉีกกระชากวิญญาณก่อนจะเอ่ยปากกล่าวถามว่า “เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
“ท่านโอรสศักดิ์สิทธิ์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธถูกบังคับเปิดออก! ปรมาจารย์ที่เฝ้าคุ้มกันหลายสิบท่านถูกฆ่าตายจนหมด จากที่ได้รับรายงานมา ปรมาจารย์แห่งแคว้นพาองค์รัชทายาทเป่ยกงบ
