ลอดเวลา”
ยอดฝีมือระดับสูงสุดหลายคนปรากฏตัวขึ้น หัวโล้นเช่นนี้ สวมชุดกาสาวพัสตร์เช่นนี้ คนเหล่านี้คือคนของแคว้นเทพฟ้านอินอย่างไม่ต้องสงสัย
เป่ยกงจั๋วกล่าว “โอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินไม่มา คนเหล่านี้ก็เป็นเพียงแค่มดปลวกตัวเล็ก ๆ เท่านั้น!”
“ฆ่าพวกมันซะ!”
ทันใดนั้น เป่ยกงจั๋วก็แผ่ซ่านจิตสังหารอันแรงกล้าออกมา
คนอื่นได้ยินคำสั่งนี้แล้วก็ลงมือทันที มู่เฉียนซีก็ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ลงมือ!”
ครั้นแล้วทั้งสองฝ่ายจึงได้เปิดศึกต่อสู้กัน! พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาอย่างรุนแรง
ณ ตำหนักเป่ยหาน เป่ยกงจั๋วพุ่งตรงไปที่มู่เฉียนซี
ขวับ ขวับ ขวับ! คนของหอหมอปีศาจที่แฝงตัวอยู่ในบริเวณโดยรอบตำหนักเป่ยหานเหล่านั้นก็ลงมือแล้วเช่นกัน พวกเขาพุ่งตรงไปที่กู้ไป๋อีทันที
ท่านหัวหน้าหอกำชับเอาไว้แล้วว่าต้องช่วยคนผู้นี้ก่อน เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญที่สุด!
ต่อให้เป่ยกงจั๋วมีเป็นร้อยคน ก็ไม่อาจเทียบกับท่านกู้ได้ แม้แต่เส้นผมของท่านกู้ก็ยังสำคัญกว่าเป่ยกงจั๋วหลายเท่า!
คนจำนวนมากปรากฏตัวออกมา อีกทั้งยังมีพลังที่แข็งแกร่งอีกด้วย!
เป่ยกงจั๋วกล่าวเสียงขรึมว่า “มู่เฉียนซี นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเล่นไม้นี้กับข้า”
ยอดฝีมือระดับสูงสุดของหอหมอปีศาจมีประมาณหกสิบกว่าคน ส่วนของเขาเหลืออยู่แค่ร้อยกว่าคน ความได้เปรียบไม่ได้เห็นชัดอย่างที่เขาได้จินตนาการเอาไว้แล้ว
เป่ยกงจั๋วตะโกนขึ้นว่า “ขวางพวกมันเอาไว้ อย่าให้พวกมันช่วย
