ู้ไป๋อีเองก็มองไปที่นางด้วยจิตใจอันร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุมเช่นกัน “ซีเอ๋อร์ รีบหนีไป! รีบหนีไปได้ยินหรือไม่!”
มู่เฉียนซีกัดฟันกรอดพลางกล่าว “เสี่ยวไป๋ ครั้งนี้ข้าไม่ยอมแพ้แน่นอน”
ครั้งแรกที่เป่ยกงจั๋วปรากฏตัวขึ้น นางทำอะไรไม่ได้เลย เสี่ยวไป๋ได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงต้องตกไปอยู่ในกำมือของเป่ยกงจั๋ว
ครั้งที่สอง นางลอบโจมตีตำหนักเป่ยหาน แต่กลับไม่ได้เจอกับเสี่ยวไป๋
และครั้งนี้ นางจะไม่ยอมแพ้ไปง่าย ๆ แน่นอน
“บัวแดงพิฆาต!” มู่เฉียนซีกำกระบี่มังกรเพลิงแน่น และโจมตีออกไป
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่นขึ้น เป่ยกงจั๋วพุ่งไปที่มู่เฉียนซีและบีบคอนางเอาไว้
ค่อก ๆ ๆ!
เป่ยกงจั๋วกล่าว “ดิ้นรนไปก็ไร้ประโยชน์ สุดท้ายเจ้าก็หนีไปไม่รอดอยู่ดี!”
กู้ไป๋อีกล่าว “เป่ยกงจั๋ว หากเจ้ากล้าทำร้ายนาง ข้าจะจบชีวิตตัวเอง”
เป่ยกงจั๋วยิ้มพลางกล่าว “ข้ามีหม้อเทพนิรันดร์ มีกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ เจ้าคิดว่าตัวเจ้าจะมีประโยชน์สักเพียงใดกันเชียว อยากตายก็ตายไปสิ คิดจะข่มขู่ข้า หึ ไร้ประโยชน์”
เป่ยกงจั๋วกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “กำจัดพันธสัญญาเองเถอะ! หากให้ข้าบังคับกำจัดตัดพันธสัญญาเจ้าแล้วละก็ เจ้าจะต้องทรมานราวกับตายทั้งเป็นอย่างแน่นอน”
และในตอนนี้เอง น้ำเสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “เจ้าคนสารเลว! หยุดรังแกพี่สาวมู่ของข้าเดี๋ยวนี้”
“คนที่รังแกพี่สาวมู่ของข้า มันต้องตาย!” ลำแสงสีฟ้าอ่อนลำแสงหนึ่งเปล่งป
