ที่จะหนีออกไปได้ เกาะเมฆาของพวกเขาใช่ว่าจะเป็นสถานที่ที่อยากเข้าออกก็เข้าออกได้
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
มู่เฉียนซีและลั่วเหมี่ยวไม่ทันวิ่งไปถึงฝั่งทะเลก็ถูกคนของหัวหน้าเกาะลั่วห้อมล้อมเอาไว้เสียก่อน
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “เพียงแค่พวกเจ้า คิดเหรอว่าจะขวางข้าได้”
“เสี่ยวเหมี่ยว ลุย!”
“อืม!”
ตูม! ทันทีที่ต่อสู้ พวกเขาก็ได้รู้ว่ากำลังในการต่อสู้ของมู่เฉียนซีนั้นน่ากลัวมากเพียงใด
แม้แต่ลั่วเหมี่ยวที่ก่อนหน้านี้ไร้พลังวิญญาณ ไม่มีกำลังในการต่อสู้ก็แข็งแกร่งขึ้นจนน่ากลัวขึ้นมากเช่นกัน!
“สาวน้อย ตายเสียเถอะ!” หัวหน้าเกาะลั่วพุ่งไปหมายจะสังหารมู่เฉียนซี อีกทั้งยังตะโกนเสียงดังเช่นนี้ออกมาด้วย ทำให้ยอดฝีมือระดับสูงสุดเกาะด้านหน้าของเขาต่างพากันแห่ตามกันมา
หลังจากได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของสาวน้อยทั้งสองคนนี้แล้ว เขารู้ว่าหากไม่ใช่ยอดฝีมือระดับสูงสุดไม่มีทางรับมือกับพวกนางได้แน่นอน
เผชิญหน้ากับการโจมตีของหัวหน้าเกาะลั่วเช่นนี้ มู่เฉียนซีจึงรีบหลบหลีกอย่างรวดเร็ว
ขวับ ขวับ ขวับ! ทันใดนั้นเอง ยอดฝีมือระดับสูงสุดยี่สิบกว่าคนก็ได้ปรากฏตัวขึ้น
หัวหน้าเกาะลั่วกล่าว “มู่เฉียนซี ข้าดูซิว่าเจ้าจะหนีไปทางไหนได้อีก”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หัวหน้าเกาะลั่ว ยอดฝีมือของเผ่าวิญญาณร้ายของพวกเจ้า มีเพียงแค่นี้เองเหรอ?”
คำพูดนี้ของมู่เฉียนซีทำให้ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น หัวหน้าเกาะลั่วเบิกตากว้า
