เยี่ยเฉียกล่าว
มู่เฉียนซีตอบรับ “ก็ได้! ไปลองดูสักหน่อยก็ดี!”
ทะเลสาบอยู่ใจกลางของวังดอกบัวเงินคราม แต่น้ำพุวิญญาณกลับอยู่ทางเหนือของวังดอกบัวเงินคราม
น้ำพุวิญญาณไม่ได้ใหญ่มากนัก แต่พลังวิญญาณกลับเข้มข้นมาก
เยี่ยเฉียกล่าว “เจ้าเห็นหรือไม่ว่าข้าไม่ได้กล่าววาจาโกหกเจ้า! ที่นี่เป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมแห่งหนึ่งเลย”
มู่เฉียนซีกล่าว “น้ำพุวิญญาณยอดเยี่ยมเช่นนี้ ข้าใช้ได้จริง ๆ เหรอ?”
“ใช้ได้แน่นอนอยู่แล้ว อย่างไรเสียน้ำพุวิญญาณนี้ข้าก็ใช้ไม่ได้แล้ว ฉะนั้น เจ้าใช้มันได้ตามสบายเลย ข้าไม่รบกวนเจ้าแล้ว”
หลังจากที่มาส่งมู่เฉียนซีเสร็จ เยี่ยเฉียก็เดินจากไป!
และหลังจากที่เยี่ยเฉียเดินจากไป มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “อู๋ตี้ เสี่ยวหง!”
แมวน้อยตัวหนึ่งกับหมูอ้วนตัวสีแดงตัวหนึ่งปรากฏขึ้นในอ้อมอกของมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “พวกเจ้าคิดว่าเยี่ยเฉียผู้นั้นเป็นคนเช่นไร?”
อู๋ตี้กล่าว “คนผู้นี้ดูท่าทางแปลกประหลาดมาก!”
เสี่ยวหงกล่าว “เจ้าหมอนี่ต้องมีเจตนาอื่นแฝงอยู่เป็นแน่”
มู่เฉียนซีเองก็รู้สึกสงสัยในตัวเขาเช่นกัน หากเจ้าหมอนี่มีเจตนาร้ายอยู่จริง ที่แห่งนี้ก็เป็นถิ่นของเขา นางและพวกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเป็นแน่
ถึงท่าทางของเขาจะดีกับนางและพวก แต่นางก็ยังคงรู้สึกได้ถึงความผิดปกติอยู่ดี
“พวกเจ้าทั้งสองคุ้มกันตรงนี้เอาไว้ให้ดี ข้าจะไปดูที่น้ำพุวิญญาณนั่นสักหน่อย!”
“ขอรับ! นายท่านวางใจได้!” พวกมันทั้งสอง
