นุ่มในชุดคลุมยาวสีดำผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ใบหน้านั้นหล่อเหลาและดูเย็นชามาก
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าคนผู้นี้สามารถควบคุมทุกอย่างในที่แห่งนี้ได้ เขามองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณา แววตาคู่นั้นเผยความสับสนออกมาเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เหลือบไปมองเด็กน้อยที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ก่อนจะกล่าวว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าเด็กน้อยที่จากบ้านไปหลายปี ในที่สุดก็หวนกลับมาแล้ว ร่างกายไม่สมบูรณ์มาตั้งแต่กำเนิด ยังไม่ทันได้เติบโตก็จากบ้านไปเสียแล้ว โชคดีที่แม่นางน้อยพานางกลับมา”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าเป็นใคร เจ้ารู้จักเสี่ยวเหมี่ยวเหรอ?”
คนชุดดำยิ้มพลางกล่าวว่า “เสี่ยวเหมี่ยว นี่คือชื่อของเด็กน้อยผู้นี้เหรอ นางรู้ว่าต้องไปที่ใด เมื่อถึงตอนนั้นที่เจ้าเห็นข้า เจ้าก็จะได้รู้เอง”
“เหตุใดข้าต้องเชื่อเจ้าด้วย?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ตอนนี้เจ้าทำได้เพียงแค่เชื่อข้าเท่านั้น มิเช่นนั้นนางก็จะต้องเป็นคนที่ร่างกายไม่สมบูรณ์ตลอดไป นางอยู่กับข้ามานานหลายปี ข้าเองก็อยากให้นางได้เติบโตไปอย่างสมบูรณ์เช่นกัน!” คนชุดดำกล่าว
.
