มาก
ส่วนเสี่ยวหง แม้ว่าจะช่วยแบ่งเบากำลังในการต่อสู้ของมู่เฉียนซีได้ แต่ก็ยังไม่พออยู่ดี สถานการณ์ในตอนนี้เป็นปัญหาต่อมู่เฉียนซีมาก
พลังวิญญาณของเผ่าวิญญาณร้ายนั้นแปลกประหลาดยิ่งนัก รับมือได้ยากมากจริง ๆ!
“บัวแดงพิฆาต!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ทันทีที่บัวอัคคีโจมตีลงไป ก็ถูกพวกเขาสกัดกั้นเอาไว้ได้!
ลั่วไห่กล่าว “เจ้าก็มีความสามารถเหมือนกันนะ เพียงแต่ว่า มันยังไม่พอ!”
ตูม ปัง ปัง!
ดวงตาสีฟ้าอ่อนคู่นั้นของลั่วเหมี่ยวเปล่งประกายขึ้น หากเปิดปราการนี้ได้ พี่สาวมู่ก็จะปลอดภัยแล้ว!
ครั้นแล้วนางจึงยื่นมือออกไป นิ้วสัมผัสลงบนผิวปราการนั้น!
นางที่ไร้ซึ่งพลังวิญญาณ ออกแรงเคาะมากเท่าไรก็ไม่สามรถเปิดปราการนี้ได้
ปัง ปัง ปัง!
แม้ว่ามือจะแดงบวม แต่ลั่วเหมี่ยวก็ยังพยายามอย่างไม่ลดละ
นางร้อนใจจนดวงตาแดงก่ำ นางมองไปที่มู่เฉียนซีที่กำลังต่อสู้อยู่!
พลันนั้นมีดโค้งสีดำสนิทเล่มหนึ่ง ก็แฉลบกรีดคอมู่เฉียนซีไป
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะหลบหลีกอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังถูกคมมีดนั้นกรีดจนเกิดรอยเลือดอยู่ดี
“พี่สาวมู่!” เมื่อเห็นเลือดของมู่เฉียนซี ดวงตาของลั่วเหมี่ยวก็ยิ่งแดงก่ำขึ้น
ต้องมีวิธีเปิดได้แน่ ต้องมีวิธีแน่ ๆ! เมื่อลั่วเหมี่ยวเห็นเลือดสีแดงสดนั้นแล้ว จู่ ๆ ความทรงจำบางอย่างของนางก็ผุดขึ้น ใช่ เลือด! ต้องใช้เลือด!
.
