่มีมนุษย์คนใดขึ้นไปมาก่อน!”
“ด้วยพลังความแข็งแกร่งของนายท่านแล้ว การขึ้นชั้นสองไม่มีปัญหาแน่นอน แต่ขึ้นชั้นสามและพาเด็กน้อยไปด้วยมันอาจจะยุ่งยากสักหน่อย ตอนที่ขึ้นไปต้องระวังให้มากนะขอรับ”
มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วไปชั้นสองทางไหน เจ้านำทางเถอะ!”
เสี่ยวฮุยกล่าว “นายท่านตามข้ามาเถอะ!”
ได้ยินมาว่าวิญญาณในชั้นสองนั้นโหดร้ายป่าเถื่อนมาก เป็นวิญญาณที่สามารถกลืนกินพวกเดียวกันได้ เสี่ยวฮุยเป็นวิญญาณที่ขี้ขาดตาขาวจึงไม่กล้าย่างกรายขึ้นไป
อย่างไรเสียเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ข้าขึ้นไปกับเสี่ยวเหมี่ยวเอง!”
ทันทีที่มู่เฉียนซีขึ้นไป เสี่ยวฮุยก็อาศัยความแข็งแกร่งของมู่เฉียนซี ทำให้วิญญาณที่เหลืออยู่ในชั้นหนึ่งเหล่านั้นยอมรับเสี่ยวฮุยเป็นพี่ใหญ่
ในขณะที่มู่เฉียนซีจูงมือลั่วเหมี่ยวขึ้นไปชั้นสองนั้น น้ำเสียงเย้ยหยันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “พาเด็กไร้ประโยชน์มาด้วย นึกไม่ถึงเลยว่ากว่าจะหาทางเข้าชั้นสองได้ถึงกับต้องใช้เวลาเป็นแรมเดือน เจ้ามันไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว!”
น้ำเสียงนี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก เป็นน้ำเสียงของลั่วซิน!
ลั่วชิงผู้เป็นพี่ชายของนางก็อยู่ด้วย มู่เฉียนซีกวาดสายตามองพวกเขาและกล่าวว่า “พวกเจ้ากินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำรึอย่างไร ถึงได้มารอข้าอยู่ที่นี่น่ะ?”
ทันทีที่มู่เฉียนซีกล่าวจบ ลั่วชิงก็แผ่ซ่านพลังจิตอันแข็งแกร่งออกมา เห็นได้ชัดว่าเขากลืนกินวิญญาณไปไม่น้อยแล้ว พลังจิตแข็
