ของประมูลยังไม่ทันได้เอาออกมา ทว่ากลิ่นหอมอันเข้มข้นของดอกบัวกลับส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วทั้งโรงประมูล ทำให้ทุกคนรู้สึกมีกำลังวังชาขึ้นมาทันที
ของวิเศษ ของชิ้นนี้ต้องเป็นของวิเศษแน่นอน ทุกคนมองไปบนเวทีการประมูลด้วยสายตาลุกวาว
ไม่นานนัก คนผู้หนึ่งก็ถูกนำตัวขึ้นมาบนเวทีการประมูล คนผู้นี้เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อายุเพียงเจ็ดถึงแปดขวบเท่านั้น
ข้อมือและข้อเท้าถูกตรึงด้วยโซ่ตรวน และเมื่อมู่เฉียนซีเห็นใบหน้าของเด็กผู้นั้น นางก็ตกใจนิ่งอึ้งไปทันที
“สุ่ยจิงอิ๋ง!”
เด็กน้อยผู้นั้นคือสุ่ยจิงอิ๋งในวัยเด็กชัด ๆ!
“สุ่ยจิงอิ๋ง นี่มันเกิดอันใดขึ้น นาง นางคือกลีบดอกของเจ้าอย่างนั้นเหรอ?”
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าว “ซีเอ๋อร์ ข้าไม่ได้กลิ่นอายของข้าในร่างของเด็กน้อยผู้นี้เลยแม้แต่น้อย แต่สัญชาตญาณบอกข้าว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน”
“ใช่ สุ่ยจิงอิ๋งของข้ารูปร่างหน้าตางดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้าไม่เป็นสองรองผู้ใด จู่ ๆ ก็มีเด็กหน้าตาเหมือนเจ้ามากเช่นนี้โผล่ออกมา แถมยังโผล่ออกมาหลังจากที่เจ้าได้กลิ่นอายของกลีบดอกของเจ้าอีก หากนี่เป็นเรื่องบังเอิญมันก็แปลกแล้วล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าว
“ซีเอ๋อร์ระวังตัวด้วย หากเป็นกับดักแล้วละก็ ต้องแย่แน่”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ข้าเข้าใจแล้ว แต่นี่เป็นเบาะแสเพียงหนึ่งเดียวของเจ้า จะนั่งดูนิ่งเฉยไม่ได้เด็ดขาด!”
มู่เฉียนซีมองไปที่เด็กน้อยผู้นั้น ปรารถนาอย่างแรงกล้าเพื่อที่จะเอาตัว
