อง! พวกเจ้ารีบล่าถอยไปเร็วเข้า มิเช่นนั้นมันจะไม่ทันการณ์!”
เป่ยกงจั๋วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ล่าถอยอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”
“ขวางพวกมันเอาไว้!”
ตอนนี้กำลังในการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายห่างชั้นกันมาก คิดจะถอยหนีก็หนีไม่ได้แล้ว!
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น
บัดซบ!
และในตอนนี้เอง ลำแสงสีทองอร่ามก็สว่างวาบขึ้น เสียงบทสวดดังขึ้น เหล่าบรรดายอดฝีมือแห่งแคว้นเทพฟ้านอินปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ และจรดตัวลงบนพื้นดินในทันที
ตูม! พวกเขาปรากฏตัวขึ้นและขวางศัตรูของมู่เฉียนซีเอาไว้
ชายหนุ่มรูปงามผมสีดำขลับในชุดกาสาวพัสตร์ ดวงตาเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้มลทินผู้นั้นมองไปที่มู่เฉียนซี นัยน์ตาแฝงไปด้วยความรู้สึกผิดและขอโทษ เขากล่าว “ขอโทษ ที่ข้ามาช้า!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าพระบ้า เจ้าไม่ใช่แค่มาช้าไปเท่านั้นนะ! แถมยังมารนหาที่ตายอีกด้วย รีบไสหัวไปซะเถอะ!”
ตอนนี้พลังของเป่ยกงจั๋วระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่งจนท้องฟ้าล้วนมืดมิด ไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานได้แล้ว คนของแคว้นเทพฟ้านอินมาก็ใช่ว่าจะทำอะไรได้
ทว่า อินรั่วเฉินกลับยิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลไปหรอก ประเดี๋ยวทุกอย่างก็จะจบลงแล้ว!”
“ผู้ใดที่รู้ตัวว่าไม่ใช่คนของดินแดนสี่ทิศ รีบกลับไปเสียเถอะ!”
เสียงเสียงหนึ่งดังก้องมาจากฟากฟ้า
“พวกเจ้าเพิกเฉยต่อกฎของดินแดนเช่นนี้ แถมยังใช้พลังเช่นนี้มาทำศึกสู้รบ พวกเจ้าไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเลยอย่างนั
