ู๋ตี้ เสี่ยวหง และชิงอิ่งรับมือกับสามคนนั้น แม้ว่าพวกเขาสามคนจะเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด แต่อู๋ตี้ เสี่ยวหงและชิงอิ่งก็รับมือได้สบาย
ส่วนคนอื่นที่เหลือก็ไม่รู้ว่าจะเชื่อฟังคำสั่งใครดี!
พวกเขาไม่กล้าล่วงเกินประมุขน้อย ส่วนท่านผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นพวกเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งเช่นกัน พวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ลังเล
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
และสิ่งที่ทำให้ยอดฝีมือสามคนนั้นกลัดกลุ้มใจมากที่สุดก็คือ มู่เฉียนซีหายตัวไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาทั้งสามก็ไม่อาจรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของนาง
ฉึก!
เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งออกไป คอของหนึ่งคนในนั้นปรากฏรอยเลือดขึ้น
และในขณะที่เขากำลังจะโคจรพลังวิญญาณขึ้น จู่ ๆ ก็รู้สึกหน้ามืดลง
ขวับ! บนร่างกายปรากฏรอยแผลจากการข่วนของกรงเล็บแมว บาดแผลนั้นลึกจนเห็นกระดูก
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาหลายเข็มพุ่งไปที่อีกคนหนึ่งราวกับสายฝน
พวกเขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นแล้ว “มู่เฉียนซี เจ้า! นี่เจ้าใช้อาวุธลับลอบโจมตีเหรอ!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าจะใช้อะไร พวกเจ้าก็ไม่อาจขวางได้!”
มู่เฉียนซีมีความสามารถใดนั้นพวกเขาย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ เข็มยาของนาง มีพิษร้ายแรงแน่นอน
พวกเขาพยายามหลบหลีกเข็มยาของมู่เฉียนซีอย่างสุดกำลังความสามารถ แต่ว่า…
เสี่ยวหง ในฐานะที่เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกนั้นก็ใช่ว่าฝีมือจะธรรมดา!
“เพลิงเผาสวรรค์!”
พรึ่บ! ชั่วพริบเดียวร่างของเขาก็ถูกไฟครอกขึ้น
อ๊า!
“ท่านผู้ยิ่งใหญ่!”
