ดเดี๋ยวนี้นะ!”
ในที่สุด ความทรมานราวกับตายทั้งเป็นนี้ก็ทำให้เขายอมปริปากบอกจนได้
“นำทางไปเดี๋ยวนี้!”
แม้แต่ยอดฝีมือระดับสูงสุดสามคนก็พ่ายแพ้ไปด้วยน้ำมือของมู่เฉียนซีแล้ว ตอนนี้ตำหนักเป่ยหานไม่เหลือผู้แข็งแกร่งแล้ว จึงไม่มีผู้ใดกล้ามาขวางมู่เฉียนซีอีกต่อไป
ครั้นแล้วคนผู้นั้นจึงทำนางมู่เฉียนซีไปที่วังใต้ดิน
วังใต้ดินแห่งนี้กว้างใหญ่มาก หลังจากที่เดินผ่านเส้นทางที่ยาวไกล ในที่สุดก็เดินมาถึงหน้าประตู
เขากล่าว “เขาอยู่ในนี้ อาการเป็นตายเท่ากัน และคาดว่าไม่มีทางรักษาได้แล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเสี่ยงอันตรายมาถึงที่นี่ก็เพื่อเขา เรื่องเช่นนี้ หากเป็นคนอื่น ไม่มีทางทำเด็ดขาด” หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้น่าจะทิ้งยอดฝีมือเอาไว้มากกว่านี้ ไม่ใช่เหลือพวกเขาเอาไว้แค่สามคนเช่นนี้
.
