หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “แม่นางมู่อยู่ในตำหนักเทพ หัวหน้าตำหนักเป่ยหานไปหานางเองเถอะ! หากนางยอมกลับไปกับท่าน ข้าก็จะไม่ขวางแน่นอน”
“มู่เฉียนซีล่ะ!”
“ท่านหมอปีศาจอยู่ตำหนักตะวันตก!”
สุดท้ายเมื่อไปตามหาที่ตำหนักตะวันตกแต่ก็ไม่พบเจอ!
“ท่านหมอปีศาจน่าจะอยู่ที่ห้องปรุงยาในตำหนักตะวันออก”
แต่ก็กลับไม่เจออีก!
สีหน้าของเป่ยกงจั๋วเคร่งขรึมขึ้น “เราถูกหลอกแล้ว มู่เฉียนซีหนีไปตั้งนานแล้ว รีบไปตามหาตัวนางเดี๋ยวนี้!”
ก่อนที่มู่เฉียนซีจะไป นางได้ปรึกษากับหัวหน้าแคว้นเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ว่าให้เขาถ่วงเวลาเป่ยกงจั๋วเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ปิดค่ายกลส่งตัวบริเวณโดยรอบให้หมด แม้แต่ยุงสักตัวเดียวก็อย่าให้เล็ดลอดออกไปได้”
“ขอรับ!”
หลังจากที่ออกคำสั่งไป เป่ยกงจั๋วก็จ้องมองหัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินด้วยสีหน้าดุร้าย
“เป็นพระต้องไม่มุสา หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอิน ท่านทำลายความเคารพศรัทธาที่ข้ามีต่อท่านลงแล้ว”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “อาตมาเองก็เพิ่งจะรู้ตอนนี้นี่เอง ว่าหัวหน้าหอมู่จากไปแล้ว ต้องขอโทษจริง ๆ”
เป่ยกงจั๋วเองก็ไม่อยากเสียเวลาลงมือกับแคว้นเทพฟ้านอินในตอนนี้ หาตัวมู่เฉียนซีให้เจอก่อนแล้วค่อยว่ากัน
และในขณะที่เป่ยกงจั๋วออกไปตามหามู่เฉียนซี อินรั่วเฉินที่นอนหมดสติอยู่ตอนนี้ก็ได้ฟื้นขึ้นมาแล้ว
“เกิดอันใดขึ้น?”
พระภิกษุหนุ่มผู้หนึ่งกล่าวว่า “โอรสศักดิ์สิทธิ์ ท่านไม่รู้อะไรเสียแล้ว หัวหน้าต
