เล่อฝานไม่สนใจลูกประคำพัง ๆ นั่นแล้ว เขาชักมีดยาวเล่มหนึ่งออกมา
ทันทีที่มีดยาวนั้นลงมือ สีหน้าท่าทางของเขาก็พลันเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างเห็นได้ชัด
เขาขว้างมีดยาวเล่มนั้นไปที่มู่เฉียนซี แต่ร่างในชุดขาวหลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว
“ช่างรวดเร็วยิ่งนัก!”
“เห็น ๆ กันอยู่ว่ามีพลังแค่ขั้นจักรพรรดิ แต่กลับรวดเร็วได้ถึงเพียงนี้”
“อัจฉริยะจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้า ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!”
หลังจากที่การโจมตีของเล่อฝานไม่ได้ผล ดวงตาของเขาก็พลันเย็นชาขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า ความเร็วช้าถึงเพียงนี้ ยังคิดจะท้าประลองกับโอรสศักดิ์สิทธิ์ ข้าว่าเจ้าไปฝึกฝนมาใหม่อีกสักครึ่งปีเถอะ!”
“อ้อ! แต่ข้าว่านะ…ต่อให้เจ้าไปฝึกฝนมาอีกร้อยปี เจ้าก็คงเป็นได้แก่เจ้าเฒ่าคนหนึ่ง ไม่เหมาะสมที่จะเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์หรอก”
“นี่เจ้า เจ้าสมควรตายยิ่งนัก!” เล่อฝานกล่าวด้วยสีหน้าโหดร้าย
“คำก็สมควรตาย สองคำก็สมควรตาย แม้แต่คำพูดของเจ้ายังเป็นเช่นนี้ ยังคิดจะเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์อีก!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! เล่อฝานโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นแล้วจริง ๆ
แล้วอย่างไร เมื่อต้องเผชิญกับมู่เฉียนซี เขาก็ไม่ได้เปรียบสักเท่าไหร่หรอก
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
พลังธาตุวารีโคจรขึ้นอย่างบ้าคลั่ง มังกรน้ำแข็งตัวหนึ่งพุ่งออกไปเผชิญหน้ากับเล่อฝาน
“มังกรเพลิงสังหาร!”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินเห็นกระบวนท่านี้แล้วก็ตกตะลึงพรึงเพริดจนดวงตาเบิกกว้างขึ้น ทักษะ
