หลบอย่างนั้นเหรอ?”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เปล่าสักหน่อย! ข้ายังทำอย่างอื่นได้อีกนะ!”
กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็โยนขวดยาออกไปจำนวนมาก
ทุกคนเห็นเช่นนี้แล้วต่างก็รู้สึกสงสัยว่ามู่เฉียนซีกำลังทำสิ่งใดอยู่กันแน่
“หัวหน้าหอมู่โยนยาพิษออกไปเหรอ แต่ยาพิษ หากไม่เข้าใกล้ตัวเล่อฝานแล้วมันจะได้ผลได้อย่างไรกันล่ะ เหตุใดนางถึงไม่หยุดโยนอีก พระเจ้าช่วย!”
“หัวหน้าหอมู่ต้องมีเจตนาอื่นแฝงอยู่เป็นแน่ พวกเจ้าอย่าลืมนะว่านางเป็นถึงหมอปีศาจเชียวนะ! คนอย่างหมอปีศาจไม่มีทางแพ้แน่นอน”
“งั้นพวกเราก็รอดูกันต่อไปเถอะ!”
เล่อฝานโกรธจนกัดฟันกรอด เห็น ๆ กันอยู่ว่าเจ้านี่กำลังจะพ่ายแพ้ภายใต้เงื้อมมือของเขา แต่เหตุใดถึงมีคนเชื่อมั่นในตัวนางมากถึงเพียงนี้
บัดซบ!
มีดหลายเล่มพุ่งโจมตีไปที่มู่เฉียนซี “ไปตายซะเถอะ!”
ปัง ปัง ปัง!
พลังอันรุนแรงฉีกกระชากออกมา แท่นบูชาแทบจะพังทลายลง
พรวด!
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เล่อฝานกลับเป็นฝ่ายกระอักเลือดคำโตออกมา
พรวด!
เขาทรุดตัวลงบนพื้น ไม่แม้แต่จะลุกขึ้นได้
ตอนนี้เขาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “นี่เจ้า เจ้าทำอะไรข้า?”
“พิษ! เจ้าวางยาพิษข้า แต่ร่างข้าก็ไม่ได้โดนพิษของเจ้านี่! เป็นไปได้อย่างไรกัน?”
.
