แคว้น นี่คือสหายของข้า ครั้งนี้ต้องขอบคุณเขาที่ดูแลข้าเป็นอย่างดี”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “เรื่องราวของรั่วเฉินนั้นค่อนข้างซับซ้อน ข้าเองก็ต้องจำใจบีบบังคับ แต่เขาไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”
อินรั่วเฉินมองหัวหน้าแคว้นพลางกล่าวว่า “หัวหน้าแคว้น ข้ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย”
ที่เขากล่าวว่าเรื่องสำคัญนี้เพราะเขาต้องการจะหลีกเลี่ยงกู่ถาน แต่ไม่ได้จะหลีกเลี่ยงหรือปิดบังมู่เฉียนซี
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง ดูเหมือนอินรั่วเห็นจะคนผู้นี้เป็นคนพิเศษมากสำหรับเขา
ครั้นแล้วอินรั่วเฉินจึงได้เล่าเรื่องราวให้หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินฟัง หัวหน้าแคว้นกล่าวว่า “เรื่องนี้ต้องตรวจสอบอย่างลับ ๆ จะต้องจับหนอนบ่อนไส้ของเผ่าวิญญาณร้ายที่แฝงตัวออกมาให้ได้”
ท่าทางของหัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินดูจริงจังในการจัดการเรื่องนี้มาก!
แต่มู่เฉียนซีกลับกล่าวด้วยท่าทางเกียจคร้านว่า “คนของเผ่าวิญญาณร้ายระมัดระวังตัวมาก รู้จักซ่อนตัวเป็นอย่างดี ท่านตามหาเช่นนี้แล้วเมื่อไหร่จะหาเจอ!”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เป็นกันเองและเข้ากับคนอื่นได้ง่ายมาโดยตลอด แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าจะทำให้ชายหนุ่มผู้นี้ชื่นชอบไม่ได้
ทุก ๆ ครั้งที่เอ่ยปากกล่าวออกมาก็ล้วนแต่เป็นคำพูดเสียดแทงใจทุกครั้งไป
อินรั่วเฉินกล่าว “คุณชายมู่มีวิธีอันใดหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าอยากฟังเหรอ!”
“ข้าคิดว่าว
