การมีอยู่ของเผ่าวิญญาณร้ายจะถูกเผยแพร่ออกไปไม่ได้เด็ดขาด
ต้องฆ่าปิดปาก! ต้องฆ่า!
คนจำนวนมากพุ่งออกไปตามไล่ล่าคนของเผ่าโบราณ มีเพียงแค่นายน้อยแห่งเผ่าเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ตรงที่เดิม
“พวกเจ้าไปกันเถอะ ในฐานะที่ข้าเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าเผ่าคนต่อไป ข้าจำเป็นต้องอยู่ที่นี่”
เดิมทีนี่เป็นหน้าที่ของหัวหน้าเผ่าที่ต้องรับผิดชอบ แต่นี่…
คนชุดคลุมยาวสีดำก็กลัวตายเหมือนกัน แม้ว่าจะส่งคนออกไปตามล่าคนของเผ่าโบราณเหล่านั้นเป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่อยู่ข้างกายเขาเพื่อรับมือกับอินรั่วเฉิน
ในตอนนี้เอง อินรั่วเฉินเอ่ยปากกล่าวขึ้นว่า “แม่นางมู่ ถอยห่าง ๆ ข้าหน่อย”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง นี่เจ้าจะใช้ท่าไม้ตายแล้วอย่างนั้นเหรอ!
มู่เฉียนซีเอายาลูกกลอนขวดหนึ่งออกมาให้กับนายน้อยแห่งเผ่า และกล่าวว่า “การรนหาที่ตาย มันไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดหรอกนะ! เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อเพื่อแก้แค้นหรือไง?”
“ในฐานะนายน้อยแห่งเผ่า การที่เจ้าหนี มันเป็นเพียงแค่การแสดงออกถึงความอ่อนแอก็เท่านั้น แต่หากยังไม่อยากตายก็รีบหลบไปไกล ๆ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของมู่เฉียนซีแล้วเขาก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไปกับมู่เฉียนซี
ทันใดนั้นเอง อินรั่วเฉินก็กระโจนตัวขึ้นไปกลางอากาศ
ทั่วทั้งร่างกายของเขาแผ่ซ่านพลังอันแข็งแกร่งออกมา แสงแห่งธรรมสีทองอร่ามนั้นทำให้เขาเกิดความรู้สึกราวกับว่าพระอรหันต์ได้บังเกิดชีวิตใหม่ขึ้นแล้ว
