มาจารย์จางตายแล้ว เจ้าหนุ่มผู้นั้นไม่ใช่ศิษย์ของปรมาจารย์จาง ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหตุใดข้าถึงได้ทำตามคำสั่งของเขา และมอบสถานะให้เขาเข้ามาได้”
คนชุดคลุมยาวสีดำออกคำสั่งว่า “ฆ่าพวกมันให้หมด! ส่วนคนของแคว้นเทพฟ้านอิน ข้าจะจัดการเอง!”
กล่าวจบ คนผู้นั้นก็พุ่งไปที่มู่เฉียนซีทันที
และในขณะที่เขาเข้าไปใกล้มู่เฉียนซี ทันใดนั้นอินรั่วเฉินก็ลงมือแล้ว
แสงแห่งธรรมที่เต็มไปด้วยความเชื่อแห่งธรรมอันบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งยับยั้งพลังของเขาเอาไว้
ปัง! เขาถูกโจมตีจนร่างกระเด็นลอยออกไป
คนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึงพรึงเพริดจนตาค้างไป “ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!”
“แสงแห่งธรรมนี้แข็งแกร่งจริง ๆ”
“นางเป็นสตรี นึกไม่ถึงว่าจะฝึกฝนวิชาธรรม แถมยังฝึกฝนได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อีก!”
ในขณะที่แสงแห่งธรรมนี้ปรากฏขึ้นก็ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมองเห็นความหวังขึ้นแล้ว
ลำแสงนี้ทำให้พวกเขามีแรงฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะรู้ว่าศัตรูตรงหน้านั้นรับมือได้ยาก แต่ต่อให้ต้องตาย พวกเขาก็จะลากคนพวกนี้ตายไปด้วยให้ได้
แม้ว่าหัวหน้าเผ่าโบราณจะจงเกลียดจงชัง แต่คนของเผ่าโบราณเหล่านี้กลับพยายามต่อสู้อย่างสุดชีวิต ต้องการลากศัตรูเหล่านี้ให้ตายไปด้วย ความตระหนักรู้นี้ไม่เลวเลย!
มู่เฉียนซีโบกมือขึ้นพลางกล่าว “พวกเจ้าจะสู้โดยที่ไม่มียาฟื้นฟูพลังได้อย่างไรกันล่ะ รับไว้ แล้วสู้ให้เต็มที่!”
ทันทีที่ลงมือ มู่เฉียนซีก็โยนยาลูกกลอนออกไปให้พวกเขาเป็นจำนวนมาก
