กล่าวขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “นี่เจ้าจะทำลายล้างเผ่าโบราณของข้าอย่างนั้นเหรอ ไม่ได้เด็ดขาด!”
“ฆ่า! ฆ่าคนพวกนี้ซะ!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ครั้นแล้วเผ่าโบราณกับกลุ่มคนลึกลับเหล่านี้ก็ได้ต่อสู้กันอย่างโกลาหล
ส่วนพวกเขาที่เป็นคนนอกยังโชคดีที่ยังยืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างปลอดภัย
นักปรุงยาผู้หนึ่งกล่าวเย้ยหยันขึ้นว่า “กรรมตามสนอง! เวรกรรมแท้ ๆ หัวหน้าเผ่าโบราณขู่บังคับให้พวกเราอยู่ที่นี่ เป็นยังไงล่ะตอนนี้ศัตรูแห่กันมาฆ่าทำลายล้างแล้ว นี่มันกรรมตามสนองชัด ๆ!”
“แต่ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะน่ากลัวกว่าเผ่าโบราณนะ”
มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินถอยไปข้าง ๆ ก่อนนางจะกล่าวกับอินรั่วเฉินว่า “อินรั่วเฉิน เจ้าคิดจะทำเช่นไร เจ้าคงไม่คิดจะเป็นพ่อพระช่วยคนของเผ่าโบราณกระมัง!”
เผ่าวิญญาณร้ายลงมือแล้ว จำนวนคนที่เคลื่อนไหวก็มีมากกว่าที่จินตนาการเอาไว้เสียอีก เห็นได้ชัดว่าผลึกวิญญาณราชาทมิฬนั้นมีความสำคัญต่อพวกเขามาก
อินรั่วเฉินมองมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “แม่นางมู่เคยสอนข้าเอาไว้ว่า ให้สองฝ่ายสู้กันให้พังยับเยินกันไปก่อน เมื่อถึงตอนนั้นถึงจะเป็นโอกาสดีที่เราจะลงมือ”
มู่เฉียนซีส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน! ไม่มีทางพังย่อยยับไปทั้งสองฝ่ายแน่นอน เพราะเผ่าโบราณไม่มีทางต้านได้นานขนาดนั้นแน่”
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือด ส่วนพวกเขาที่ได้ชื่อว่าเป็นคนนอกกลับยืนนิ่งเฉย
เห็นได้ชัดว่าคนของเผ่าโบราณต้านไม
