ิ่งสาหัสหนักขึ้น”
นักปรุงยาเหล่านี้ต่างขมวดคิ้วขึ้นด้วยความเป็นกังวล “เคยให้กินแล้วอย่างนั้นเหรอ?”
“ขอข้าตรวจดูอาการอีกที”
“……”
สุดท้ายยิ่งตรวจดูอาการมากเท่าไร ในใจของพวกเขาก็ยิ่งสิ้นหวังมากขึ้นเท่านั้น
เดิมทีพวกเขามีความมั่นใจเต็มร้อย แต่ตอนนี้กลับเกิดความกังวลขึ้นแล้ว
หากยิ่งทำให้อาการของท่านหัวหน้าเผ่าทรุดลง ผลลัพธ์ที่ตามมานั้นพวกเขาไม่สามารถแบกรับได้
นายน้อยแห่งเผ่ากล่าว “ข้าอยากให้นักปรุงยาทุกท่านแสดงความสามารถในการหลอมยา ไม่ว่าจะหลอมยาออกมาสำเร็จหรือไม่สำเร็จ เผ่าโบราณของข้าก็จะมอบของล้ำค่าให้”
ทันทีที่ได้ยินว่าไม่ว่าจะหมอสำเร็จหรือไม่ก็จะมอบของล้ำค่าให้เช่นนี้ พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก
อย่างไรเสีย นั่นก็เป็นถึงของล้ำค่าที่หาได้ยาก
ในตอนนี้เองมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “นายน้อยแห่งเผ่า ให้ข้าตรวจดูอาการท่านหัวหน้าเผ่าได้หรือไม่?”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าดูไปก็ทำอะไรไม่ได้หรอก”
“นั่นนะสิ! อย่ารบกวนเวลาพักผ่อนของท่านหัวหน้าเผ่าเลยจะดีกว่า”
“……”
มู่เฉียนซี “นายน้อยแห่งเผ่า ข้าเป็นตัวแทนของท่านอาจารย์ จะไม่ให้ข้าตรวจดูอาการท่านหัวหน้าเผ่าสักหน่อยเหรอ เช่นนั้นข้าก็คงจะมาเสียเที่ยวแล้วนะสิ”
นายน้อยแห่งเผ่าได้ยินเช่นนี้ก็ขมวดคิ้วขึ้นด้วยความไม่พอใจ เมื่อเช้านี้มีคนมารายงานเขาแล้วว่าเมื่อคืนเจ้าหนุ่มผู้นี้กระทำเรื่องอันใดลงไป
ตอนนี้ยังมีแรงหลอมยา ใครจะเชื่อ!
แต่ก็เอาเถอะ ถือว่าเห็น
