พวกเราจะไปซื้อยาลูกกลอนที่ไหนกันล่ะ!”
“ข้าได้ยินมาว่าตำหนักเป่ยหานลงมือกับหอหมอปีศาจ นี่มันไม่ต่างอะไรกับถีบหัวส่งเลยนะ!”
“ก่อนหน้านี้ไม่นานหอหมอปีศาจร่วมมือกับตำหนักเป่ยหานจนเอาชนะตำหนักตงจี๋ได้ พวกเขาร่วมมือกันได้ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย นึกไม่ถึงเลยว่าผ่านมาเพียงแค่ไม่กี่วันตำหนักเป่ยหานจะกลับกลอกไม่ไว้หน้าหอหมอปีศาจเช่นนี้แล้ว”
“หัวหน้าตำหนักเป่ยหานเป็นคนที่ข้าชื่นชอบมาก! เขาจะเป็นคนใจร้ายเช่นนั้นได้ยังไงกัน”
บรรยากาศแปลก ๆ ของตำหนักเป่ยหานกับหอหมอปีศาจทำให้ทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศเริ่มวุ่นวายขึ้นแล้ว
ทุกคนผิดหวังกับการกระทำในครั้งนี้ของหัวหน้าตำหนักเป่ยหานมาก มันช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริง ๆ
มู่เฉียนซีไม่รู้ว่าตอนนี้โลกภายนอกวุ่นวายเพียงใดแล้ว ตอนนี้นางกำลังฝึกบำเพ็ญอยู่ในหอฉงโหลวบนเมฆา
“ฮือ ๆ ๆ! นายท่าน เป็นเพราะข้าไม่ดีเอง ตอนที่ข้าหลับใหลอยู่ข้าถูกพวกนั้นเล่นอุบายใส่ ข้าไม่รู้ตัวเลยจริง ๆ” เสี่ยวลิ่วออกมาจากห้องดำและร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกล่าว
“เข้าไปอยู่ในห้องดำเดี๋ยวนี้ อย่ามารบกวนข้า!”
พลาดไปเพียงแค่ก้าวเดียว นางถูกเจ้าเป่ยกงจั๋วผู้ชั่วร้ายผู้นั้นเล่นงานเอาซะแล้ว ครั้งนี้ถือว่าพลาดมาก!
หอฉงโหลวบนเมฆาเอ่ยถาม “นายท่าน ถึงเขตแดนตะวันตกแล้ว นายท่านจะให้ลงตรงไหนขอรับ?”
.
.
