มู่เฉียนซีพุ่งตัวเข้าไปประคองเขา “เสี่ยวไป๋!”
เปลวไฟของกระบี่มังกรเพลิงได้หลอมละลายน้ำแข็งบนร่างเขา แต่สีหน้าของกู้ไป๋อียังคงซีดเผือดอยู่เฉกเช่นเดิม
กำแพงน้ำแข็งปรากฏอยู่รอบ ๆ บริเวณ และขวางทางด้านหลังทั้งหมดของมู่เฉียนซีเอาไว้
เป่ยกงจั๋วเดินเข้าไปใกล้และกล่าวว่า “องค์หญิงน้อยมู่ เจ้าครุ่นคิดดีแล้วเหรอ ท่านพี่ชอบเจ้ามากถึงเพียงนั้น ข้าเองก็ชอบเจ้ามากเหมือนกัน ตราบใดที่เจ้าตอบตกลงว่าจะเป็นว่าที่ภรรยาของข้า ข้าขอเพียงแค่หม้อเทพนิรันดร์เท่านั้น ไม่เอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์จากเจ้าแน่นอน”
“เรายังร่วมมือกันได้ แย่งชิงบัลลังก์ราชวงศ์ตงหวงกลับมา ลบล้างความผิดที่ท่านพ่อเจ้าถูกใส่ร้าย คืนความยุติธรรมให้แก่ท่านพ่อของเจ้า เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าก็จะได้เป็นฮองเฮาของทั้งสองราชวงศ์ เป็นสตรีที่สูงศักดิ์ที่สุด”
ไม่ว่าใครได้ยินเช่นนี้ก็ต้องใจสั่นแน่นอน
ทว่า สีหน้าของมู่เฉียนซีกลับยิ้มเย้ยหยัน หากร่วมมือกับเป่ยกงจั๋วแย่งชิงราชวงศ์ตงหวงกลับมา เช่นนั้นต่อไปราชวงศ์ตงหวงก็ไม่ใช่ตระกูลมู่อีกต่อไปแล้ว
ฮองเฮา! ใครจะสนกันล่ะ!
มู่เฉียนซีกำกระบี่มังกรเพลิงในมือแน่น อาถิงยังไม่มีการตอบสนองแต่อย่างใด สุ่ยจิงอิ๋งขวางสายฟ้าลงทัณฑ์มาสองครั้งแล้ว ตอนนี้ก็สูญเสียพลังไปหมดแล้ว
จะหนีตอนนี้ก็ไร้ทางหนีแล้ว หรือว่าจะชะลอเวลายืดเยื้อออกไปเพื่อผ่อนคลายสถานการณ์ จะได้คิดหาวิธีรับมือต่อไปได้
หากตอบตกลงยอมเป็นว่าที่ภรรยาของเจ
