ืดครึ้มลง มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋!”
มู่เฉียนซีพุ่งตัวขึ้นไปกลางอากาศ แต่กู้ไป๋อีกลับโจมตีเป่ยกงจั๋วด้วยกระบี่ หวังจะเอาชีวิตของเขา ต่อให้ต้องตายหรือจะพังพินาศไปด้วยกัน เขาก็ไม่เสียดาย!
เป่ยกงจั๋วรู้แล้วว่าซีเอ๋อร์เป็นผู้ครอบครองหม้อเทพนิรันดร์ ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าซีเอ๋อร์จะหนีไปอยู่ที่ใดเขาต้องไม่ปล่อยซีเอ๋อร์ไปเป็นแน่!
น้องชายตัวเองแต่ไม่เคยมีความรู้สึกใด ๆ ต่อเขาเลย และการฆ่าเขาอย่างโหดร้ายทารุณก็อยู่ในความคิดของเป่ยกงจั๋วด้วย
ในขณะที่กระบี่เฉียนหานกำลังจะฟันคอเป่ยกงจั๋วนั้น ร่างทั้งร่างของเขาก็ถูกแช่เป็นน้ำแข็งไปแล้ว
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! สายฟ้านับไม่ถ้วนฟาดกู้ไป๋อีจนร่างกระเด็นลอยออกไป
ปัง! กู้ไป๋อีถูกโจมตีจนร่างกระเด็นลอยออกไป มู่เฉียนซีรีบพุ่งตัวออกไปพยุงร่างของเขาไว้และพาขึ้นไปบนหอฉงโหลวบนเมฆา
เป่ยกงจั๋วยิ้มพลางกล่าวว่า “หอฉงโหลวบนเมฆา นึกไม่ถึงเลยว่าองค์หญิงน้อยมู่จะมีมหาวัตถุเทพที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ด้วย แต่เจ้าคิดว่ามีมหาวัตถุเทพเช่นนี้แล้วจะหนีข้ารอดอย่างนั้นเหรอ?”
“ตามไป!”
ความเร็วของมู่เฉียนซีนั้นรวดเร็วมาก แต่ก็ไม่อาจเร็วไปกว่าเป่ยกงจั๋วและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตัวนั้นของเขา
บนท้องฟ้า พวกเขาตามเข้าไปใกล้มู่เฉียนซีแล้ว
“ช่างเชื่องช้ายิ่งนัก!” เป่ยกงจั๋วและพวกตามไปทันแล้ว
“ในเมื่อใช้ไม้อ่อนแล้วไม่ชอบ ก็คงต้องใช้ไม้แข็งแล้วล่ะ อย่ามาโทษว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
ทั