ั่วพริบตาเดียว!
กระบี่ยาวสีแดงฉานกวัดแกว่งตัดผ่านไปกลางอากาศ
มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
“บัวแดงพิฆาต!”
การโจมตีไม่ได้ผลมากนัก หากไม่ใช่เพราะพวกเขาต้องการจับเป็น คาดว่านาง…
เงาร่างร่างหนึ่งพุ่งไปที่มู่เฉียนซี!
ทันใดนั้นเอง กระบี่น้ำแข็งเล่มหนึ่งก็โจมตีลงมา
จู่ ๆ หญิงสาวผู้เย็นชาผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น นางกล่าวเสียงขรึมว่า “นายท่าน ขอโทษด้วยที่ข้ามาช้า!”
“นายท่าน!” เซียวเหยาก็พรวดเข้ามา
ฉึก! อีกทางด้านหนึ่ง กระบี่ของกู้ไป๋อีแทงเข้าที่แขนของเป่ยกงจั๋ว สายฟ้าระเบิดออกมา โจมตีกระบี่เฉียนหานก็กู้ไป๋อีถืออยู่จนกระเด็นลอยออกไป!
แกร๊ง! กระบี่เฉียนหานตกลงมาจากกลางอากาศ!
ฉึก! น้ำแข็งแปรสภาพกลายเป็นคมมีดพุ่งแทงไปที่กู้ไป๋อี เลือดสีแดงสดกระฉูดออกมา ร่างในชุดขาวร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ
“เสี่ยวไป๋!” ร่างในชุดม่วงเคลื่อนไหวไป มู่เฉียนซีพุ่งไปข้างกายกู้ไป๋อี
นางกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เป่ยกงจั๋ว!”
“สายตานี้ช่างงดงามยิ่งนัก!” เป่ยกงจั๋วยิ้มพลางกล่าว เขากล่าวต่อว่า “มู่เฉียนซี ข้าขอพูดอย่างตรงไปตรงมากับเจ้าก็แล้วกันนะ! เอาหม้อเทพนิรันดร์มาให้ข้าซะ และไปเป็นว่าที่ภรรยาของข้าในแดนซวนเทียน แล้วข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า และจะไม่ทำร้ายหาน!”
.
.
