กู้ไป๋อีกล่าว “ซีเอ๋อร์ ไป๋อู๋ห่ายข้ามอบให้เจ้าเป็นคนจัดการก็แล้วกัน!”
มู่เฉียนซีเดินไปตรงหน้าไป๋อู๋ห่ายและกล่าวว่า “ตำหนักตงจี๋ของพวกเจ้าพ่ายแพ้แล้ว ดังนั้นตำหนักตงจี๋ก็ควรตกเป็นของพวกข้า ไป๋อู๋ห่าย เจ้าไม่มีหมากไว้ปกป้องชีวิตแล้ว”
ไป๋อู๋ห่ายหวาดกลัวจนสั่นไปทั้งตัว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!
เขาตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ท่านหมิงจี ช่วยข้าด้วย…ท่านหมิงจี…”
ตอนนี้หมิงจีกำลังต่อสู้กับจื่อโยวอยู่ข้างนอก ไฉนเลยจะมีเวลามาสนใจคนอย่างเขา!
จิ่วเยี่ยเหลือบไปมองหมิงจี พลังสีดำมืดได้ทำลายมิตินี้จนแตกละเอียด!
“หวงจิ่วเยี่ย!”
เมื่อหมิงจีเห็นจิ่วเยี่ยก็ตื่นตระหนกและหวาดกลัวขึ้นแล้ว พลังแห่งนรกกำลังแผดเผา ฉีกกระชากมิติแห่งนี้
หนี!
ในหัวหมิงจีตอนนี้มีแต่คำนี้เท่านั้น
หวงจิ่วเยี่ยกล่าวกับจื่อโยวว่า “ตามไป!”
จากนั้นเขาก็อยู่เฝ้าข้างกายมู่เฉียนซี แม้ว่าศัตรูตัวฉกาจจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่เขาก็จะไม่ยอมให้ซีเป็นอันตรายแม้แต่น้อย
“ไม่มีใครช่วยเจ้าได้ หมิงจียังเอาตัวเองไม่รอดเลย เจ้าเป็นอาหารสังเวยกระบี่มังกรเพลิงซะเถอะ!”
ทันทีที่กระบี่มังกรเพลิงขยับ คมกระบี่ก็แทงทะลุหัวใจของไป๋อู๋ห่ายทันที!
อ๊า! ไป๋อู๋ห่ายส่งเสียงร้องคร่ำครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด วิญญาณของเขานั้นถูกกระบี่มังกรเพลิงกลืนกินจนสิ้น
และทันทีที่ข้อมือของจิ่วเยี่ยขยับ ร่างของไป๋อู๋ห่ายก็กลายเป็นโครงกระดูกขาว และชั่วพริบตาเดียวก็กลายเป็นผุยผงทั
