กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เฟิงอวิ๋นซิว เพื่อมู่หลินหลางเจ้าถึงกับจะฆ่าข้าจริง ๆ เหรอ ตอบข้ามาสิ หากเจ้าบอกว่าใช่ เช่นนั้นข้าก็ไม่มีความจำเป็นต้องยั้งมือไว้ไมตรีแล้ว”
เสียงต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้น “ใช่!”
“ดี! ดีจริง ๆ! เจ้ายืนหยัดในความจงรักภักดีของเจ้า ความรักของเจ้าที่มีต่อนางเจ้าทำได้ทุกอย่างโดยที่ไม่สนใจอย่างอื่น คำว่าสหายในสายตาเจ้ามันไม่มีความหมายอะไรใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องลังเลแล้ว”
มู่เฉียนซีโกรธมาก กระบี่มังกรเพลิงระเบิดลำแสงอันน่าสะพรึงกลัวออกมา!
ตูม!
ทั้งสองต่อสู้กันราวกับจะเอาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง!
ชั่วพริบตาเดียวพลังธาตุอัคคีอันมหึมาก็ควบแน่นขึ้น มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “บัวแดงพิฆาต!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เฟิงอวิ๋นซิวหลบหลีกบัวอัคคีสีแดงฉานนี้ได้
ร่างในชุดสีม่วงเคลื่อนไหวออกไป กระบี่มังกรเพลิงพุ่งเป้าแทงไปที่หัวใจของเขา
ฉึก!
“เจ้าไม่หลบ!”
กระบี่มังกรเพลิงแทงไป มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นด้วยความตกใจ
“ซีเอ๋อร์!”
“ซี!”
ทันใดนั้นเอง ร่างอันน่ากลัวสองร่างก็เข้ามา
เฟิงอวิ๋นซิวไม่หลบ เพราะว่า…
การลอบสังหารเอาชีวิตของเงากำลังใกล้เข้ามา มู่เฉียนซีทุ่มอย่างสุดกำลังเพื่อเอาชนะเฟิงอวิ๋นซิว แต่จนกระทั่งตอนนี้นางก็ไม่สามารถหลบการโจมตีของเงาได้
การโจมตีนี้ของเงาก็เป็นการโจมตีที่เฟิงอวิ๋นซิวรวบรวมพลังทั้งหมดสุดท้ายแล้วเช่นกัน
ตุบ! ร่างของเฟิงอวิ๋นซิวล้มลงไปกับพื้น มีดสั้นขอ
