“เจ้าพูดว่าใครต้องตายนะ!” กลิ่นอายอันเย็นยะเยือกราวกับหิมะหมื่นปีพัดกระโชกมาพร้อมกับจิตสังหารอันแรงกล้าครอบคลุมไปทั่วทั้งพื้นที่แห่งนี้
เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันคุ้นเคยนี้เข้า รูม่านตาของไป๋อู๋ห่ายก็ขยายขึ้นทันที
“กู้ไป๋อี!”
กลิ่นอายของกู้ไป๋อีแข็งแกร่งขึ้นมาก เดิมทีกู้ไป๋อีแข็งแกร่งกว่าเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะห่างชั้นกันยิ่งนัก
การเดินทางไปที่สถานที่เหนือสุดแห่งแดนเหนือในครั้งนี้ทำให้พลังของกู้ไป๋อีแข็งแกร่งขึ้นแล้ว
กระบี่ของเขารวดเร็วมากกว่าเดิม และอันตรายยิ่งกว่าเดิม
“ไป๋อู๋ห่าย ในเมื่อเจ้ากล้ามาที่ตำหนักเป่ยหาน เช่นนั้นก็อยู่ที่นี่ไปตลอดกาลเลยก็แล้วกัน!”
กู้ไป๋อีนึกไม่ถึงเลยว่าแค่เขาออกไปตามหาซีเอ๋อร์ ตำหนักตงจี๋จะเล่นทีเผลอบุกเข้ามาโจมตีตำหนักเป่ยหานเช่นนี้
สำหรับตำหนักเป่ยหานนั้นเขาไม่ได้สนใจเลยสักนิด แต่ฝ่ายตรงข้ามคิดมุ่งเป้าไปที่ซีเอ๋อร์ สิ่งนี้ไม่สามารถให้อภัยได้
กระบี่เฉียนหานฟาดฟันลงมา ในขณะเดียวกันลำแสงกระบี่ที่เหมือนกันหลายลำแสงก็ได้ก่อตัวเป็นพระจันทร์เต็มดวงสีเงินรอบ ๆ ตัวกู้ไป๋อี
พระจันทร์เต็มดวงเหล่านั้นพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วกวาดไปที่ยอดฝีมือข้างกายไป๋อู๋ห่าย
ชั่วพริบตาเดียวพวกเขาก็รู้สึกว่าอากาศบริเวณโดยรอบถูกฉีกขาดและได้กลายเป็นน้ำแข็ง
การป้องกันทั้งหมดถูกทำลายลงแล้ว
สีหน้าของทุกคนเผยความสิ้นหวังออกมา
กู้ไป๋อีผู้นี้เป็นถึงผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง
